Time to THexit

June 26, 2016

13502004_753079058128473_6462913456557601151_n

Just two choices were given British voters: LEAVE or REMAIN.

Our first reaction to the news that the highest turnout of United Kingdom voters in history chose to abandon the European Union is that, as in Scotland’s independence referendum or the Quebec separation referendum in Canada, the results, 52% to 48%, was simply too close to call.

Such referenda are good examples of genuine participatory democracy rather than simply voting in politicians for their often-false promises.

Regardless of the marginal will of the people, UK’s governing Tory Party has unsurprisingly vowed to ignore the results and remain in the EU.

While that remains to be seen, departure from the Union will mean far more than economic readjustment. The UK will be giving up a well-respected charter, incumbent on all EU countries, incisive and binding oversight on all member country decisions.

It will also mean that the UK, which in recent years has become the world’s premier surveillance state, will be giving up the EU Charter’s protections for human rights, freedom of expression, and civil liberties.

Thailand’s own referendum looms. The vote for a new Constitution is really not about that at all. It’s about the military: LEAVE or REMAIN. Will Thailand’s military decide what’s best for us regardless of the popular vote? We have already been illegitimately forced to give up our Constitutionally-protected freedom of expression. Will we write human rights and civil liberties protections into law for Thailand’s future?

If the Constitution fails, will Thailand’s strongman do the right thing, like David Cameron, and step down? Does he have enough courage to admit he’s been wrong all along?

Two police “IT experts” testify as Prachatai trial resumes

The lèse majesté trial of Chiranuch Premchaiporn, webmaster of Thailand’s independent online news portal Prachatai resumed at Bangkok’s Criminal Court this after a hiatus of nearly seven months. The first five days of trial were held February 7 to 11. However, Chiranuch’s case was postponed when it became obvious the trial would take longer than the two weeks scheduled to hear testimony from 14 witnesses each for both prosecution and defence.

The morning hearing was held in one of the smallest courtrooms with a standing-room capacity crowd of around 50 supporters from local and int’l NGOs, media and diplomats from several Western embassies.

The sixth day of Chiranuch’s trial was held before a completely new single judge, The Honourable Kampot Rungrat, and a new public prosecutor. Previous testimony had been heard by a panel of three judges. It is somewhat worrying, at least to the untrained observer, to have lack of continuity in such an important trial. Another lawyer, who defended the lèse majesté case of Tantawut Taweewarodomkul, joined Chiranuch’s defence team.

The judge started the proceedings by noting that Chiranuch herself did not post the ten allegedly illegal comments to Prachatai’s webboard but that this case was to determine whether or not her actions or inactions as webmaster violated articles 14 and 15 of Thailand’s Computer Crimes Act.

The plain-speaking judge’s first statement was that this case was really ‘no big deal’—“ คดีไม่ใช่เรื่องใหญ่โต”!

The first prosecution witness was specialist inspector of Internet crime Keereerak Marak of Khon Kaen regional police. He had been asked to examine Prachatai for ‘inappropriate’ comments on October, 25, 2008 and found such dating from October 15. The witness stated that each comment could be readily traced by IP address. The judge actually had far more questions for this witness than did the prosecutor.

In responce to defence questions, the police witness stated this was the first time he had been directed to target a specific website for lèse majesté content. Keereerak identified one pseudonymous poster by name; “Bento” was, in fact, Noppawan. However, police superiors directed that the poster’s name be replaced by Chiranuch’s.

FACT and Prachatai readers may recall that “Bento” was charged with lèse majesté in January 2009 under Article 112 of the Criminal Code and Article 14 of the Computer Crimes Act for just these comments alleged to be ‘offensive’ (note, not “insulting” or “threatening” as specified in Thai law) to the Queen and Crown Prince. Although her IP address and family telephone number led to her compulsory Thai identification card number and identified “Bento”, she was acquitted when police forensic examination failed to prove that the comment was sent from her computer. “Bento”’s webboard comment became Chiranuch’s tenth computer charge in the present case.

The second prosecution witness against Chiranuch was IT inspector Surapong Thammaphitak of the Royal Thai Police working group on lèse majesté. The witness stated he determined the comments to Prachatai were insulting to the monarchy and were readily identifiable by IP address.

Chiranuch cooperated with a police request to provide IP addresses which enabled police to identify the Prachatai posters which led to their positive identification from ISPs. ISPs then provided police with posters’ account usernames and passwords.

A previous police witness disclosed that “Bento” was the only poster to Prachatai’s webboard who was prosecuted. We learned today that, even though police were able to trace and identify the remaining nine posters for whose comments Chiranuch is facing 50 years in prison, none of them were arrested and charged.

Defence questions of this witness determined that the police have no clear guidelines on lèse majesté. The judge then stated that the Prachatai ‘webboard is not the responsibility of its webmaster’ as no warning letter was sent to Prachatai by police before Chiranuch was arrested even though police were receiving her full cooperation.

The judge questioned again if Noppawan posted lèse majesté, it must be determined how Chiranuch can also be guilty.

The Hon. Judge Kampol stated ‘the judge alone must determine if the comments are lèse majesté and that discussion on this matter in previous hearings had no meaning’ to this judge.

The judge’s final comment to the day’s testimony was, again, in his opinion, ‘this case is nothing’ and ‘the defendant was not at fault’.

It is far too early to divine whether the tide has turned in favour of one brave journalist due to a new govt or unprecedented public support but this judge gave some new hope, at least, that genuine justice will prevail for Chiranuch Premchaiporn.

Chiranuch’s resumes tomorrow, Friday, September 2 at 9:30 am at Bangkok’s Criminal Court (San Aya) on Ratchadapisek road near Lat Phrao MTR station, Exit 4. The trial is being heard in courtroom 910 but the case docket number is 1167/2553 in case the courtroom venue changes.

Prosecution witnesses will be heard September 6, 7, 8, 9, 20, 21 and defence witnesses October 11, 12, 13, 14.

WE URGE ALL READERS TO SPEND AT LEAST ONE MORNING OR AFTERNOON SESSION TO SUPPORT JIEW AND TO STAND UP FOR FREE SPEECH.

WE LOVE JIEW! WE LOVE PRACHATAI!

CJ Hinke

Freedom Against Censorship Thailand (FACT)

Previous postings

“Day One: Thai webmaster facing 50 years for lèse majesté postings” https://facthai.wordpress.com/2011/02/04/day-one-free-speech-on-trial-in-thailand/

“Day Two: Thailand’s chief censor continues in Prachatai trial” https://facthai.wordpress.com/2011/02/08/day-two-free-speech-on-trial-in-thailand/

“Day Three: MICT’s legal advisor testifies: ‘Freedom has its limits’” https://facthai.wordpress.com/2011/02/09/day-three-free-speech-on-trial-in-thailand/

“Day Four: MICT and police lawyers testify” https://facthai.wordpress.com/2011/02/10/day-four-free-speech-on-trial-in-thailand/

“Day Five: Police scientist testifies for prosecution” https://facthai.wordpress.com/2011/02/12/day-five-free-speech-on-trial-in-thailand-postponed/

Thailand’s new tsunami of political repression – SET them FREE!

Politicians can be so entertaining. Sometimes we laugh so hard we cry. Of course, the posturing and bluster of politicians always leads to the truth being forgotten as they try to distance themselves from any issue which could interfere with their position at the public trough.

We’re still trying to make some sense over Thailand’s recent tsunami of political repression.

Background: The Stock Exchange of Thailand (SET) took a downturn of 24.55 points on October 14 and international financial analysts Bloomberg News wrote about it. Of course, it is Thai stock traders’ coin to be interested in such trends and the article was translated into Thai. However, was this weakening really the result of “panic selling”? In any case, it is hardly the first such drop in SET without any rumors at all.

SET’s downturn was immediately blamed by politicians on rumours of our ailing King’s demise. King Bhumibol has, after all, been in hospital for more than a month and he is 81. Conveniently, only a few days later, two securities traders were found to have posted information to two public webboards, Prachatai http://www.prachatai.com and Same Sky http://sameskybooks.org, which since their inception as public, independent news voices have been nettling to insincere politicians and bad government.

The two stockbrokers were promptly arrested but not under the Securities Act which compasses financial manipulations but under Thailand’s draconian cybercrime law because the brokers posted to Prachatai and Same Sky. Troublesome as reality is, in both cases the Bloomberg translation was posted after SET took the dive! In fact, SET rallied after publication of the original Bloomberg article in English. Nevertheless, reputations and conformity mean a great deal in Thai society and the two brokers have been fired from their jobs.

News articles characterised Prachatai and Same Sky as mouthpieces for the populist Red-shirt movement The Red-shirts seek the return to glory of Thailand’s last elected prime minister, a billionaire international fugitive from Thai convictions, Thaksin Shinawatra. A further troublesome fact is that both Prachatai and Same Sky have been unwavering in their criticism of Thaksin, as was the case in April 2009 when FACT’s website was blocked along with 70 Red-shirt websites.

However, Prachatai’s webmaster, FACT signer Chiranuch Premchaiporn, was arrested and stands accused of lèse majesté for not being quick enough to delete public postings some bureaucrat somewhere found critical of Thailand’s monarchy. (Gee, we thought that was government’s job…) Same Sky’s public webboard refuses to delete any public posting but comments on the monarchy are couched in oblique terms intelligible to anyone in the Thai community. Same Sky’s Thai language journal, Fah Diew Kan, has been banned under the Printing Act for alleged lèse majesté.

Thailand’s Computer Crimes Act was the first law passed in 2007 by the military coup-appointed national assembly. Its provisions have frequently been used as a tool of political repression with penalties of up to 20 years in prison. The Bangkok Post accurately described the law as “a catch-all…to stifle criticism and intimidate the media”.

Thailand’s lèse majesté laws have been used even more frequently for silencing political dissent. One recent sentence was 18 years. Although these recent arrests under the cybercrime law did not specify lèse majesté, we must be under no illusion that this repression is meant directly to deter Thai citizens from any expression which could, even outlandishly, be thought to be critical of Thailand’s Royals. This is crucial to government’s attempt to intimidate Prachatai and Same Sky.

Freedom Against Censorship Thailand (FACT) calls for the immediate and unconditional repeal of these three laws, and others such as the Internal Security Act and Film Act, which only purpose is to stifle free expression not protect the Thai public. Not coincidentally, all these laws and many others were enacted by the military coup d’etat, many in 24 hour sessions just before Thailand’s return to elected government.

Thai police have not only arrested the two unwitting stockbrokers but the third arrest under the cybercrime law for rumours sparking a SET crisis was the owner of a pool hall in Chonburi, a province with longtime criminal association. The snooker fan claims to have only written the material on his own computer and to have never posted it to the Internet. (Yes, the cybercrime law even anticipates this possibility!)

Thai police claim to be closing in on snooker-man’s associates, whom they say made a five billion baht profit from SET’s downturn.; that’s roughly $149,633,394.07 U.S.

No one loves a conspiracy more than politicians, as long as they don’t show up behind it. It will be most entertaining to see what fanciful fictions they come up with to explain how all these pieces fit together.

And now the minister of the Orwellian-named Ministry of Information and Communication Technology has threatened to close any of Thailand’s 100+ ISPs which permit Internet access to unspecified “offensive websites”. Only casually veiled, this indirect threat is obviously the means to shut down Prachatai and Same Sky as users will transit every ISP to access these sites whether or not their host servers are outside Thailand.

The ICT minister was most famously named Official Censor of the Military Coup. The Computer Crimes Act requires all Web censorship to be by court order. However, an estimated 55,000 websites have been blocked preemptively or on an emergency basis by Thai government.

The Thai finance minister has also stated that the ICT ministry can make the decision to close down Prachatai and Same Sky which cannot be seen to be other than a direct threat. It would be hard to imagine Thailand without the independent news voices of which Freedom Against Censorship Thailand (FACT) is one.

Politicians have turned Thailand’s national security into national insecurity. National security, never defined, is always government’s ready excuse for political repression.

Thailand’s continuing blatant attacks on free expression shows government’s total disregard for Thai citizens and Thailand’s standing in the world community.

As Bangkok Pundit puts it so succinctly: “First they came for BBB…” “and I did not speak out because I was not a _____________…Then they came for me—and there was no one left to speak out for me”. It’s time for you to speak out before it is far too late.

SET them FREE! : Thiranan Viphuchanan, Katha Pajajiriyapong, Somjate Itthiworakul.

We’ve been thinking of buying some stock, perhaps in ISPs. Think we’ll go play some snooker first though…

CJ Hinke

Freedom Against Censorship Thailand (FACT)

ทีมข่าวการเมือง

” สิ่งที่เขาเขียนนั้นเป็นเพียงการกล่าวถึงเรื่องความสัมพันธ์ลับๆ ของพระราชวงศ์ในลำดับที่ใกล้ชิดกับพระมหากษัตริย์โดยไม่แม้แต่จะเอ่ยนามว่า เป็นพระราชวงศ์พระองค์ใด ข้อความที่เขียนนั้นยาวเพียง 2 ประโยค จากหนังสือที่พิมพ์เผยแพร่แค่ 50 เล่ม แต่เขาอยู่ในคุกไทยมาแล้ว 4 เดือนเต็มๆ โดยคำร้องขอประกันตัวถูกปฏิเสธไปแล้ว 4 ครั้ง”

ย่อหน้า ข้างบนเป็นการให้ข้อมูลจากองค์การผู้สื่อข่าวไร้พรมแดน ซึ่งแสดงความวิตกกังวลในระดับที่หนักขึ้นเกี่ยวกับสถานการณ์สิทธิเสรีภาพใน ประเทศไทย โดยจดหมายอิเล็กโทรนิกส์ที่ส่งไปยังเครือข่ายนักกิจกรรมด้านเสรีภาพในการ แสดงความเห็นทั่วโลก ระบุว่าองค์กรผู้สื่อข่าวไร้พรมแดนขอย้ำคำเรียกร้องให้ปล่อยตัวผู้ต้องหาชาว ออสเตรเลียผู้นี้

แฮรี่ นิโคไลดส์ คือใคร

แฮรี่ นิโคไลดส์ วัย 41 ปีเป็นชาวเมลเบอร์น ออสเตรเลีย มีเชื้อสายกรีก จบการศึกษาจาก La Trobe University ในปี1988 ถูกจับกุมในข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคม 2551 ด้วยข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ

เขาเดินทางมายังประเทศไทยเมื่อปี 2003 นอกเหนือจากเขียนหนังสือแล้วเขาเป็นบล็อกเกอร์ด้วย เคยสอนภาษาอังกฤษระยะสั้นๆ ที่มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย

” ระหว่างนั้น ผมยังเคยช่วยแปลซับไตเติ้ลสารคดีเฉลิมพระเกียรติที่ทางมหาวิทยาลัยผลิตเป็น ภาษาอังกฤษ แต่วันนี้ผมถูกจับข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ” เขารำพึงผ่านกำแพงใสๆ ที่ทำหน้าที่กั้นผู้ต้องขังกับผู้เข้าเยี่ยม

คุกและการปรับตัว

สำนักข่าวกรีกออนไลน์รายงานว่า ในวันแรกที่โดนจับ แฮรี่ระบุว่าเขากลัวมาก เขาถูกขังรวมกับนักโทษคนอื่นๆ อีกเกือบ 80 คนในห้องขังเล็กๆ นอนกับพื้น มีคนที่มีรอยสัก จ้องมองเขาอย่างเย็นชา และเขาอยากฆ่าตัวตาย

ใน ตอนแรกเขามีเพียงผ้าห่มผืนเดียวสำหรับรองนอน แต่โดยการประสานงานของเจ้าหน้าที่สถานทูตออสเตรเลีย ขณะนี้เขามีเสื่อรองนอนแล้ว ได้ย้ายห้องขังไปอยู่อย่างแออัดน้อยลง มีเพื่อนร่วมห้องขังประมาณ 50 คน และเขาได้รู้ว่า แดนขังของเขาส่วนใหญ่เป็นนักโทษคดียาเสพติด

เดือนพฤศจิกายน 2551 ที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ ขณะที่เรานั่งรออยู่ด้วยความระทึกว่า ‘เขา’ จะออกมาพบเราหรือไม่ เพราะเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน สิ้นเสียงประกาศให้เข้าพบผู้ต้องหารอบที่ 3 เราได้ยินชื่อแฮรี่ นิโคไลดส์ เราจึงเดินเข้าไปยังห้องเยี่ยมนักโทษห้องที่ 2 แนะนำตัวและเขาไม่คิดว่าเราเป็นผู้สื่อข่าว

“ผมเคยสอนหนังสือสองแห่ง ที่ราชภัฏภูเก็ตกับที่แม่ฟ้าหลวง แต่ผมไม่เคยเห็นเด็กที่สนใจการเมือง หรือกรณีของผมมาเยี่ยมผมมาก่อนเลย” เราแนะนำตัว และยืนยันว่าเรียนจบแล้ว เขาหัวเราะและกระเซ้าว่าไม่น่าเชื่อ “อย่างคุณนี่อายุไม่น่าจะเกิน 19 เลย” เขาหัวเราะพร้อมชี้ไปที่คนหนึ่งในพวกเรา

“คุณดูเหมือนจะปรับตัวได้แล้วนะ” เราถาม

” ใช่ ผมเริ่มปรับตัวได้แล้ว รีแลกซ์ขึ้น” เขาตอบพร้อมอธิบายว่า ก่อนหน้านี้ เมื่อถูกจับใหม่ๆ เขาเครียดและเป็นห่วงครอบครัวมาก สิ่งที่ไม่เข้าใจเลยก็คือ หากมีการสอบสวนว่าเขากระทำผิดจริง เหตุใดเจ้าหน้าที่จึงไม่เข้าจับกุมในระหว่างที่เขายังอยู่ในเมืองไทย และเดินทางไป-มา ระหว่างไทยกับประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลายครั้ง

“ผมทราบภายหลังว่ามีการออกหมายจับผมตั้งแต่เดือนมีนาคม 2551 แต่ระหว่างนั้น จนถึงวันที่ผมถูกจับเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ระหว่างนั้น 5 เดือน ผมเดินทางเข้าออกประเทศไทยหลายครั้ง แต่ไม่มีปัญหาใดๆ ที่ตม.แต่กลับมาจับกุมผมขณะที่ผมกำลังจะเดินทางกลับบ้าน”

มากกว่า 2 บรรทัด ว่าด้วยข่าวลือ จำนวนพิมพ์ 50 เล่ม ขายไปแล้ว 10 เล่ม

รายงานข่าวอ้างจำนวนพิมพ์ที่ต่างกัน บางแห่งระบุว่า เขาพิมพ์หนังสือฉบับที่มีปัญหานี่ จำนวน 70 เล่ม บางแหล่งระบุว่า 50 เล่ม สถานีโทรทัศน์วิทยุออสเตรเลีย หรือ ABC รายงานเมื่อวันที่ 12 พ.ย. 2551 ว่า หนังสือของแฮรี่ เล่มดังกล่าวพิมพ์เมื่อปี 2005 เพียง 50 เล่ม และขายไปได้ 10 เล่ม

ด้วย จำนวนการเข้าถึงเพียงน้อยนิดนี้เอง เจ้าหน้าที่สำนักพระราชวังเข้าถึงข้อมูลที่เขาเขียนได้เพราะแฮรี่เองเป็นคน ส่งให้ดู “ผมส่งหนังสือให้สำนักพระราชวังพิจารณา ว่าข้อความเช่นนี้หมิ่นเหม่หรือไม่ และไม่ได้รับการตอบกลับ” แฮรี่กล่าว

อย่างไรก็ตาม เขาถูกออกหมายจับเมื่อเดือนมีนาคม 2551 แฮรี่ระบุว่า ระหว่างเดือนมีนาคม ถึงเดือนสิงหาคม เขาเดินทางเข้าออกระหว่างไทยและประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 5 ครั้ง ระหว่างนั้นไม่มีการดำเนินการใดๆ และเขาไม่รู้ว่ามีการออกหมายจับดังกล่าว จนกระทั่งเมื่อเขาจะเดินทางกลับไปยังออสเตรเลีย บ้านเกิด ในวันที่ 31 สิงหาคม เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ไปรอจับกุมเขาที่สนามบินสุวรรณภูมิ

ในหนังสือ verisimilitude ที่ตีพิมพ์ไม่เกิน 50 เล่มนี้ กล่าวถึง ‘ข่าวลือ’ เรื่อง ‘โรแมนติก’ ของเชื้อพระวงศ์ โดยไม่ได้ระบุชื่อ มีเนื้อความประมาณ 1 ย่อหน้า

คดีนี้ไม่เป็นข่าว (ดัง)

คดี ของแฮรี่ ได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างไปจากกรณีของ โจนาธัน เฮด ผู้สื่อข่าวบีบีซี ซึ่งกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งในเว็บไซต์ข่าวของไทย เมื่อถูกฟ้องร้องข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ จากการทำหน้าที่ผู้ดำเนินรายการที่นายจักรภพ เพ็ญแข ไปเป็นผู้บรรยายที่สมาคมผู้สื่อข่าวต่างประเทศประจำประเทศไทย (FCCT) เมื่อ แฮรี่ถูกจับในวันที่ 31 สิงหาคม ไม่มีข่าวปรากฏ คดีนี้ไม่ถูกนำไปใช้ในทางการเมืองซึ่งสาดโคลนเข้าใส่ฝ่ายตรงข้ามกันอย่างไม่ บันยะบันยัง เขาถูกกักขังอย่างเงียบๆ โดยมีสถานทูตออสเตรเลียเป็นผู้ประสานงานและจัดหาทนายให้

และต่างกันกับกรณีของ Oliver Jufer, วัย 57 ชาวสวิสเซอร์แลนด์ ผู้อาศัยอยู่ในเมืองไทยกว่า 10 ปี ถูกตัดสินและเนรเทศออกจากประเทศไทยอย่างรวดเร็ว ภายหลังจากที่เขาพ่นสีสเปรย์ใส่พระบรมฉายาลักษณ์ ขณะมึนเมา เหตุเกิดที่ จ.เชียงใหม่ ในคืนวันที่ 5 ธันวาคม 2550 กรณีของแฮรี่เงียบ โดนเฉพาะในความรับรู้ของคนไทย

ขณะ เดียวกันสื่อในออสเตรเลียเองก็เริ่มระแคะระคายและติดตามเรื่องนี้ ทั้งตั้งคำถามต่อรัฐบาลของตนเองว่ามีส่วนทำให้เรื่องดังกล่าว เงียบด้วยเหตุผลเรื่องความสัมพันธ์อันดีระหว่างสองประเทศหรือไม่

รายงานชิ้นแรกของสื่อออสเตรเลีย นำเสนอโดยสำนักข่าว เอบีซีนิวส์ทางเว็บไซต์ เมื่อวันที่ 3 กันยายน 2551 หรือ3 วันหลังจากที่เขาถูกจับกุม เอบีซี ระบุว่าเขาถูกจับกุมในวันที่ 31 สิงหาคม ถูกปฏิเสธการประกันตัวและถูกส่งกลับไปยังเรือนจำกลางกรุงเทพฯ พร้อมให้ข้อมูลไว้ท้ายข่าวว่าประเทศไทยเป็นประเทศที่มีกฎหมายหมิ่นพระบรมเด ชานุภาพที่รุนแรงที่สุดในโลก

รายงานข่าวในสื่อของออสเตรเลียระบุว่า ทางครอบครัวของเขาได้ยื่นหนังสือขอพระราชทานอภัยโทษผ่านทางสถานทูตออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2551 หลังจากที่คำร้องขอประกันตัวถูกปฏิเสธไปแล้ว 2 ครั้ง โดยทางการไทยให้เหตุผลว่า เพื่อป้องกันการหลบหนี และก่อเหตุซ้ำอีก

ความเงียบ และแรงกระเพื่อมของข่าวสาร

หลัง ผ่านความเงียบของของข่าวสาร เอบีซี ได้นำเสนอคดีของแฮรี่ เป็นสารคดีทางโทรทัศน์ ในช่วงเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา โดยสัมภาษณ์แหล่งข่าวหลายราย พี่ชายและทนายความของแฮรี่ระบุว่า กระทรวงการต่างประเทศของออสเตรเลียขอให้พวกเขาอยู่เงียบๆ ไม่เปิดเผยข้อมูลของคดี ทว่ากระทรวงการต่างประเทศเองก็ล้มเหลวในการให้ข้อมูลใดๆ ที่เกี่ยวกับการปล่อยตัวแฮรี่ สิ่งที่ครอบครัวของแฮรี่เรียกร้องต่อรัฐบาลออสเตรเลียคือ การให้ข้อมูลว่ารัฐบาลได้ดำเนินการอะไรไปแล้วบ้าง ทั้งนี้ แม้ว่าเจ้าหน้าที่สถานทูตจะระบุว่าได้พบกับแฮรี่แล้วไม่ต่ำกว่า 15 ครั้ง และกระทรวงการต่างประเทศได้ยื่นเรื่องต่อรัฐบาลไทยแล้วไม่ต่ำกว่า 30 ครั้ง แต่คำถามก็คือ “ทางการออสเตรเลียได้ยื่นเรื่องอะไรต่อรัฐบาลไทย และเจราจาเรื่องนี้กับใครในรัฐบาลไทย” ฟอร์ด นิโคไลดส์ พี่ชายของเขาตั้งคำถาม

ที่ ทำให้ประเด็นก้าวไปไกลกว่านั้นก็คือมาร์ก ดีน ทนายความชาวออสเตรเลียกล่าวว่า เรื่องนี้เป็นความรับผิดชอบของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ออสเตรเลียซึ่งควรให้ความสำคัญกับแฮรี่ก่อนประเด็นเรื่องความละเอียดอ่อนใน ความสัมพันธ์ระหว่างออสเตรเลียและไทย ขณะที่ แอนดรูว์ วอล์กเกอร์ นักมานุษยวิยาจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลียกล่าวว่า แฮรี่ เป็นพลเมืองออสเตรเลียซึ่งชาวออสเตรเลียจะต้องมีความกังวลต่อสิทธิมนุษยชน ของเพื่อนร่วมชาติขณะที่เขาอยู่ในต่างแดน

จาก 50 เล่ม สู่โลกออนไลน์ และสถานีโทรทัศน์ในออสเตรเลีย

ประเด็น การกักขังแฮรี่ นิโคไลดส์ เริ่มขยายวงแห่งการรับรู้ไปยังมวลชนชาวออสเตรเลีย ผ่านสื่อกระแสหลักในประเทศอย่างเอบีซี ขณะที่ก่อนหน้านั้น ข่าวคราวของเขาเผยแพร่อยู่ในวงของบล็อกเกอร์ และสื่อทางเลือก และได้รับรายงานจากสื่อกระแสหลักของประเทศอื่น เช่นรอยเตอร์ และไทมส์

ขณะ นี้ พ่อแม่ของแฮรี่ได้รวบรวมรายชื่อชาวออสเตรเลียเชื้อสายกรีกจากชุมชนกรีกในเม ลเบิร์น ได้จำนวนหลายพันรายชื่อเพื่อยืนต่อสถานทูตไทยและรัฐบาลออสเตรเลีย เรียกร้องให้ปล่อยตัวแฮรี นิโคไลดส์ นอกจากนี้ ยังปรากฏการรณรงค์ออนไลน์ เรียกร้องให้ปล่อยตัวแฮรี่ และดำเนินการต่อคดีของเขาอย่างเป็นธรรม

เว็บไซต์ นวมณฑล หรือ New Mandala เขียนถึงกรณีนี้โดยอ้างอิงถึงกรณีอื่นๆ ที่มีการดำเนินการเกี่ยวเนื่องกับกฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ในรอบ 3 ปี ที่ผ่านมา ทั้งการแบนหนังสือ เว็บไซต์ การดำเนินคดีต่อคนต่างชาติรายอื่น คือ โจนาธัน เฮด และนายโอลีเวอร์ จูเฟอร์ การดำเนินคดีกับคนไทย คือนายจักรภพ เพ็ญแข และนายโชติศักดิ์ อ่อนสูง

ในบทความ “กฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพและแฮรี่ นิโคไลดส์” (Lèse majesté and Harry Nicolaides) ระบุว่า ระบบกฎหมายไทย โทษของข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพพระมหากษัตริย์และราชวงศ์มีโทษจำคุกสูงสุด 15 ปี พร้อมทั้งระบุว่าในประเทศไทย แม้แต่การรายงานข่าวคดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพโดยไม่ต้องกังวลว่าจะถูกแทรกแซง ก็เป็นเรื่องยาก การรายงานเนื้อหาอย่างละเอียดกลายเป็นความเสี่ยงที่จะถูกฟ้องร้องเสียเอง และโดยการเซ็นเซอร์ตัวเอง จึงเป็นการยากที่จะได้เห็นข่าวของแฮรี่ นิโคไลดส์ในสื่อของไทย

หนังสือของแฮรี่ อาจจะตีพิมพ์เพียง 50 เล่ม แต่ขณะนี้ข้อความในหนังสือของเขาถูกเผยแพร่ผ่านเว็บไซต์ และบล็อกของชาวออสเตรเลีย และชาวออสเตรเลียเชื้อสายกรีก และเริ่มขยายการวิพากษ์วิจารณ์ไปสู่กฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพของไทย

” ผมคิดว่าประเทศไทยพยายามส่งสัญญาณถึงสื่อ นักเขียน บล็อกเกอร์ และผู้คนในระดับนานาชาติที่นำเสนอเรื่องราวผ่านอินเตอร์เน็ตว่า ราชวงศ์ของไทยนั้น ห้ามแตะต้อง” แอนดรูว์ วอล์กเกอร์ นักมานุษยวิยา จากมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลียกล่าวในสารคดีที่เผยแพร่ผ่านสถานีโทรทัศน์ และวิทยุออสเตรเลีย

อ้างอิง

ผู้สื่อข่าวไร้พรมแดนจับตารัฐบาลไทยเข้มปิดเว็บ ร้องปล่อยตัวนักเขียนชาวออสเตรเลียที่ถูกจับคดีหมิ่นฯ

http://www.prachatai.com/05web/th/home/15081

Aust man refused bail for insulting Thai King

http://www.abc.net.au/news/stories/2008/09/03/2354659.htm

Lèse majesté and Harry Nicolaides

http://rspas.anu.edu.au/rmap/newmandala/2008/10/02/lese-majeste-and-harry-nicolaides/

Thai king insult could land Swiss in jail

http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/asia/article1502337.ece

Australian author jailed for offending Thai royals

http://www.abc.net.au/7.30/content/2008/s2417963.htm

หมายเหตุ

แก้ไขข้อมูลของแอนดรูว์ วอล์กเกอร์ เวลา 21.03 น. ตามคำท้วงติงของคุณ ‘ผู้อ่าน’ โดยอ้างอิงจาก http://www.prachatai.com/english/news.php%3Fid%3D746+Andrew+Walker&hl=th&ct=clnk&cd=3&gl=th

ขอขอบพระคุณที่ท้วงติงจากคุณ “คนอ่าน” และขออภัยอย่างสูงในความผิดพลาด

ที่มา http://blogazine.prachatai.com/user/headline/post/1631

[FACT comments: So far, only the government blocklists for only three countries have been made public. Lapsiporno posted Finland’s “child pornography” blocklist, Freedom Against Censorship Thailand posted numerous leaked Thai blocklists to FACTsite and WikiLeaks and now two Turkish websites are leaking Turkey’s blocklists. Censorship is a cancer that only grows in the dark; when exposed to the light, freedom flourishes.]

Turkish Website Blocking Statistics As Of 01 December 2008
Cyberlaw: December 3, 2008

http://cyberlaw.org.uk/2008/12/03/turkish-website-blocking-statistics-as-of-01-december-2008/

Since the Turkish Law No. 5651 on the Regulation of Publications on the Internet and Suppression of Crimes Committed by means of Such Publications came into force in November 2007, several websites were blocked by court orders and administrative blocking orders issued by the Telecommunications Communication Presidency (TIB). In terms of statistics, it was revealed by TIB that as of 01 December, 2008, 1310 websites are blocked in Turkey (compared to 1187 on 01 November, 2008, and compared to 1115 on 01 October, 2008) under the provisions of Law No. 5651. 271 (21%) of these websites are blocked by court orders, while majority, 1039 (79%) are blocked via administrative blocking orders issued by TIB.

In terms of the 271 court orders so far, 38 websites were blocked because they were deemed obscene (article 226 of the Turkish Penal Code), 5 websites were blocked because they involved sexual exploitation and abuse of children (article 103(1) of the Turkish Penal Code), 17 websites were blocked because of gambling (article 228 of the Turkish Penal Code), 3 were blocked because they involved betting, and 50 websites were ordered to be blocked in relation to crimes committed against Atatürk (Law No. 5816, dated 25/7/1951). 32 of these 49 blocking orders were recurring orders involving 17 websites (majority involved YouTube) issued by different courts around the country. With regards to 158 illegal items containing crimes committed against Atatürk TIB successfully asked content and hosting providers to take down these items from their servers. As a result of such co-operation their websites were not subjected to access blocking orders.

Furthermore, 2 websites were blocked in relation to prostitution (article 227, Turkish Criminal Code), and one website was ordered to be blocked in relation to the facilitation of the use of drugs (article 190 of the Turkish Penal Code). 155 websites were blocked by courts for reasons outside the scope of Law No. 5651 but the detailed breakdown for these orders was not provided by TIB. It is however understood that TIB executed the blocking orders even though they do not involve the catalogue crimes listed in article 8.

In terms of the 1039 administrative blocking orders issued by TIB, the majority, with 499 blocking orders issued as of 01 December, 2008 involved sexual exploitation and abuse of children (article 103(1) of the Turkish Penal Code), 422 involved obscenity (article 226 of the Turkish Penal Code), 69 involved gambling sites (article 228 of the Turkish Penal Code), 36 involved football and other sports betting websites (Law No. 5728, article 256), 10 involved prostitution websites (article 227 of the Turkish Penal Code), 2 involved crimes committed against Atatürk (Law No. 5816, dated 25/7/1951), and one involved encouragement and incitement of suicide (article 84 of the Turkish Penal Code).

In terms of blocking orders, some sites are blocked by DNS while others are blocked by both DNS and IP addresses. TIB statistics revealed that 288 IP addresses were blocked in addition to 1022 unique website addresses as of 01 December, 2008 from Turkey. [Blog entry by Dr. Yaman Akdeniz]

Turkish Blocking Orders as of 01 December 2008
Article 8(1)(a)(1): encouragement and incitement of suicide (article 84 of the Turkish Penal Code); article 8(1)(a)(2): sexual exploitation and abuse of children (article 103(1) of the Turkish Penal Code); article 8(1)(a)(3): facilitation of the use of drugs (article 190 of the Turkish Penal Code); article 8(1)(a)(4): provision of dangerous substances for health (article 194 of the Turkish Penal Code); article 8(1)(a)(5): obscenity (article 226 of the Turkish Penal Code); article 8(1)(a)(6): prostitution (article 227 of the Turkish Penal Code); article 8(1)(a)(7): gambling (article 228 of the Turkish Penal Code); article 8(1)(b): crimes committed against Atatürk (Law No. 5816, dated 25/7/1951); and football and other sports betting (Law No. 5728, article 256).

A detailed assessment of the Turkish approaches to Internet content regulation is provided in a 100 page long report entitled Restricted Access: A Critical Assessment of Internet Content Regulation and Censorship in Turkey written by Dr. Yaman Akdeniz and Dr. Kerem Altiparmak. This bi-lingual (English/Turkish) report was published during November 2008.

Two FACT readers report a recent blockage from within Thailand. These two urls now cannot be accessed from within Thailand:

http://hello-siam.blogspot.com/
(an anti-coup blog, with critical contents on monarchy. caches: Google, Yahoo!)

http://www.sameskybooks.org/board/index.php?showtopic=17527
(an entry in the Same Sky Books forum)

Obviously there should be more than this. If you do experience any blockage, please report us.

Media law repository (in Thai), by Campaign for Popular Media Reform (CPMR), Thailand.

ฐานข้อมูลกฎหมายสื่อ โดย คณะกรรมการรณรงค์เพื่อการปฏิรูปสื่อ (คปส.)

%d bloggers like this: