Free press on trial in Thailand-Thai Netizen

February 4, 2011

The trial on the case study of Internet & Intermediary liability in Thailand.

Thai Netizen Network: February 4, 2011

http://thainetizen.org

 

In October 17, 2010 Thai Netizen Network issued a statement calling for the amendment of Computer-related Crime Act 2007 (CCA), since before the CCA was enacted, Thai Netizen Network already began calling for an amendment to this law, as we saw that the enforcement of this law would result in depriving people’s right to freedom of expression, which is fundamental for democracy. Furthermore, this law contradicts the characteristics of the Internet in many aspects, thereby allowing abusive enforcement. However, the government has never realised and taken this issue seriously to amend this freedom-infringing law.

In addition, amidst crucial political conflicts in the past three years, we found that the Act especially its most problematic Article 14 and Article15 has been used to attack political dissidents. One clear example is the arrests and charges against Chiranuch Premchaiporn, director of Prachatai online newspaper (http://www.prachatai.com/english), in two separate incidents.

In the first case, the police charged Chiranuch for an offence according to Article 15 of the Computer-Related Crime Act: intentionally support or consent to an offence under Article 14, allegedly committed by an Internet user. The offence in this case is the posting on Prachatai webboard a piece of text that the authority deemed to be defaming, insulting, or threatening the King, the Queen, the Heir-apparent, or the Regent.

Nevertheless, that webboard post was removed for several months before the arrest. It was removed right after Chiranuch received asummons from the Crime Suppression Division asking for information of the post author. This shows her intention not to support any content of that post. Moreover, the period of 20 days, for which the topic was present, that the police claimed as proof of “intentional support,” does not appear in any part of the law. It was just a number cited in the arrest report.

Thai Netizen Network observes that the cases of Chiranuch point to several defects in Article 15 of the Computer-Related Crime Act 2007 as follows:

1. Burden of Conduits

Article 15 sees a service provider or an “intermediary” as an editor of a newspaper who has both responsibility and ability to screen all the contents before publishing. However, one crucial characteristic that renders the Internet as useful as it is nowadays is that information flows rapidly. An intermediary is therefore “mere conduit”. If Thai authorities hold intermediaries liable for all information and content passing through them, intermediaries must have the capacity to filter everything. Even with normal speed and amount of information, this task is already hard to achieve without tampering with proper functioning of the computer system and the Internet.

2. An Intermediary as A Scapegoat

In cases involving intermediaries like the Prachatai and Chiranuch’s, so far only one post author has been arrested and taken to the court, and that case was acquitted by Criminal Court on January 31, 2010 based on the ground that the plaintiff was not able to prove if the defendant was really the one that posted those comments. Also in the case of this post author, Prachatai has cooperated in every way according to the law. Therefore, the authorities should not try to hold intermediaries liable if they have cooperated but the actual offender cannot be found.

Thai Neizen Network sees that in countries where Internet law takes the public’s right to freedom of expression seriously, there are clear rules that are based on “safe harbour” principle. Because intermediaries act as a “space” that normally has no knowledge of potential offences, this principle exists to protect them from unnecessary legal liability.

Nevertheless, this principle does not grant intermediaries excessive freedom. Authorities can always notify websites for offensive content and request a court warrant to force a removal (following notice-and-take-down procedures). Yet the process must allow for sufficient response time for each step. In other words, the law assumes intermediaries to be innocent by default.

Therefore, the cases of Prachatai and Chiranuch, as the defender for Internet freedom, have gained prominent attention from the global movement which concerned on the cybe- liberty. Chiranuch’s case is not only important to set a precedent for Internet regulation in Thailand under the application of CCA but also to the international standard as well as the status of Internet freedom in Thailand which also affects to the trending situation in Southeast Asian countries as well.

In regard of the trial on Chiranuch’s case which begins on February 4, 2011, Thai Netizen Network will join with other human rights and media freedom organizations to observe, follow up and report on the testimonies.

The criminal court will conduct the witness hearings on the case of Ms. Chiranuch Premchaiporn from 4 to 17 February 2011. Ms. Chiranuch will appear as the defendant, while the Office of the Special Attorney on Criminal Case 8 which is under Office of the Attorney-General will appear as the prosecutor. This case deals with the penalty related to the intermediary under the Section 15 of the Computer Crime Act which is related to supporting or consenting to an offence related to national security within a computer system under the intermediary’s control.

 

The Criminal Court is scheduled to hear the witnesses of the case in the following dates:

Plaintiff’s witnesses          February 4, 8, 9, 10           9.00- 12.30 and 13.30 – 16.00

Defendant’s witnesses     February 11, 15, 16, 17    9.00- 12.30 and 13.30 – 16.00

Place: Criminal Court on Ratchadapisek Road

 

Simultaneous translation is available in the court room for foreign journalists and trial observers upon request

(Please contact Thaweeporn at the phone number below).

 

Background:

The police charged Chiranuch for an offence according to Article 15 of the Computer-Related Crime Act: intentionally support or consent to an offence under Article 14, allegedly committed by an Internet user. The offence in this case is the posting on Prachatai webboard a piece of text that the authority deemed related to the national security.

 

The Crime Suppression Division later submitted the charges against Chiranuch to the Office of Attorney-General. And the prosecutors finally laid out a case on 31 March 2010.

 

For more information, please contact:

English: Pokpong Lawansiri – 082-344-8724, Thaweeporn Kummetha – 089-829-1167

Thai: Orapin Yinyodpattana – 086-897-7828

 

รายงาน ความคืบหน้ากรณีศึกษาการสืบพยาน

“คดีอินเทอร์เน็ตกับภาระของตัวกลาง”

 

โดย เครือข่ายพลเมืองเน็ต

 

สืบเนื่องจากวันที่ 17 ตุลาคม   พ.ศ. 2553 ซึ่งเครือข่ายพลเมืองเน็ตได้ออกแถลงการณ์ว่าด้วยเรื่องข้อเสนอในการปรับปรุงแก้ไขการบังคับใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์  พ.ศ.2550   ด้วยเหตุว่ากฎหมายฉบับนี้มีผลในการลิดรอนสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นอันเป็นหลักการพื้นฐานของระบอบประชาธิปไตย ทั้งยังขัดกับคุณลักษณะของอินเทอร์เน็ตในหลายแง่มุม

นอกจากนี้ ระหว่างสถานการณ์ทางการเมืองที่แหลมคมในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา เครือข่ายพลเมืองเน็ตพบว่า พ.ร.บ. คอมพิวเตอร์ฯ โดยเฉพาะมาตราที่เป็นปัญหามากที่สุดคือ มาตรา 14 และ 15 ถูกใช้เป็นเครื่องมือเล่นงานกับผู้ที่คิดต่างทางการเมือง หรือคิดต่างจากรัฐบาล ตัวอย่างหนึ่งที่ชัดเจนได้แก่ กรณีการจับกุมและตั้งข้อหาร้ายแรงกับจีรนุช เปรมชัยพร ผู้อำนวยการเว็บไซต์หนังสือพิมพ์ออนไลน์ประชาไท (http://www.prachatai.com) ถึงสองคดี โดยในคดีแรกนั้น ตำรวจได้ตั้งข้อหากับจีรนุชว่ามีความผิดตามมาตรา 15 พ.ร.บ. คอมพิวเตอร์ฯ คือเจตนาจงใจสนับสนุนหรือยินยอมให้มีข้อความที่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ปรากฏอยู่ในเว็บบอร์ดประชาไท  อย่างไรก็ตาม ข้อความดังกล่าวได้ถูกลบออกจากระบบแล้วเป็นเวลาหลายเดือนก่อนที่จะมีการจับกุม ภายหลังจากที่จีรนุชได้รับจดหมายจากกองบังคับการปราบปราม ซึ่งแสดงถึงเจตนาของจีรนุชว่ามิได้จงใจสนับสนุนการ กระทำผิดดังกล่าว นอกจากนี้ ระยะเวลา 20 วันที่ตำรวจกล่าวอ้างว่าเป็นการ “จงใจ สนับสนุน หรือยินยอม” ก็ยังไม่ได้มีกำหนดอยู่ในกฎหมายใด ๆ ทั้งสิ้น หากเป็นเพียงตัวเลขที่ปรากฏในบันทึกของตำรวจหลังจากที่มีการจับกุมแล้วเท่านั้น

เครือข่ายพลเมืองเน็นเห็นว่า คดีของจีรนุชชี้ให้เห็นถึงข้อบกพร่องของ พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ พ.ศ. 2550 มาตรา 15 ในหลายประเด็นสำคัญอาทิ

1. มาตรา 15 ปฏิบัติกับผู้ให้บริการ หรือ “ตัวกลาง” (intermediary: เช่น ศูนย์ข้อมูล ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต เสิร์ชเอนจิน โซเชียลเน็ตเวิร์ก เว็บบอร์ด บล็อก) เสมือนหนึ่งเป็นบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ ผู้มีทั้งหน้าที่และความสามารถในการคัดกรองเนื้อหาทั้งหมดก่อนตีพิมพ์ แต่คุณลักษณะที่สำคัญที่ทำให้อินเทอร์เน็ตมีประโยชน์เช่นทุกวันนี้คือ ข้อมูลทุกอย่างไหลผ่านอย่างรวดเร็ว ตัวกลางจึงเป็นเพียง “ท่อข้อมูล” หรือช่องทางผ่านของเนื้อหาเท่านั้น (mere conduit) หากผู้บังคับใช้กฎหมายไทยจะถือว่าตัวกลางต้องรับผิดชอบต่อข้อมูลและเนื้อหาทั้งหมดที่ผ่านตัวกลางแล้ว นั่นย่อมหมายความว่า ตัวกลางจะต้องกลั่นกรองข้อมูลทั้งหมดก่อนการเผยแพร่ ซึ่งด้วยความเร็วและปริมาณข้อมูลจำนวนมาก สิ่งดังกล่าวยากที่จะทำให้เป็นไปได้ โดยไม่กระทบกับการทำงานของระบบคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ต

2. ตัวกลางกลายเป็น “แพะ”

ในการดำเนินคดีกับ “ตัวกลาง” ดังเช่นในคดีของจีรนุชทั้งสองคดีนั้น ซึ่งข้อเท็จจริงปรากฏว่ามีผู้โพสต์ข้อความเพียงรายเดียวที่ถูกดำเนินคดี และศาลชั้นต้นได้มีคำตัดสินไปเมื่อวันที่ 31 ม.ค.2554 โดยศาลพิพากษายกฟ้อง ด้วยเหตุผลว่าฝ่ายโจทก์ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าจำเลยคือผู้ที่โพสต์ข้อความดังกล่าวจริง  ซึ่งในกระบวนการสอบสวนเกี่ยวกับผู้โพสต์รายนี้นั้น เว็บไซต์ประชาไทได้ให้ความร่วมมือตามที่กฎหมายกำหนดทุกอย่าง ดังนั้นที่ผ่านมาเจ้าหน้าที่รัฐไม่ควรพยายามเอาผิดกับตัวกลาง ทั้งที่ได้รับความร่วมมือจากตัวกลางซึ่งเป็นผู้ดูแลระบบอินเทอร์เน็ตแล้วแต่ไม่สามารถหาผู้กระทำผิดตัวจริงได้

 

เครือข่ายพลเมืองเน็ตเห็นว่า ในประเทศที่กฎหมายเกี่ยวกับระบบคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตคำนึงถึงสิทธิเสรีภาพของประชาชน จะมีการกำหนดข้อยกเว้นความรับผิด (safe harbour) โดยถือว่าตัวกลางเป็นผู้บริสุทธิ์ถ้าหากไม่สามารถพิสูจน์เจตนาการกระทำความผิดได้ เนื่องจากตัวกลางคือพื้นที่ที่โดยปกติไม่มีส่วนรู้เห็น หลักการนี้จึงมีไว้เพื่อคุ้มครองตัวกลางจากภาระทางกฎหมายที่ไม่จำเป็น

 

อย่างไรก็ตาม หลักการนี้ไม่ได้ให้เสรีภาพแก่ตัวกลางจนเกินขอบเขต เนื่องจากเจ้าหน้าที่สามารถแจ้งตัวกลางเมื่อพบเนื้อหาที่เป็นความผิด และขออำนาจศาลเพื่อสั่งให้มีการลบเนื้อหานั้นได้ ทั้งนี้ต้องเป็นไปในระยะเวลาที่เหมาะสมตามที่กฎหมายกำหนด (notice and take down procedures) เป็นต้น และที่สำคัญอยู่บนหลักการซึ่งถือว่าตัวกลางนั้นบริสุทธิ์โดยพื้นฐาน(by default)

 

ดังนั้นคดีของจีรนุช เปรมชัยพร และหนังสือพิมพ์ออนไลน์ประชาไท ในฐานะที่เป็นนักปกป้องสื่ออินเทอร์เน็ตจึงเป็นที่สนใจของแวดวงสิทธิเสรีภาพสื่อออนไลน์ทั่วโลก เพราะเป็นคดีที่ไม่ได้กระทบต่อการกำกับดูแลอินเทอร์เน็ตในประเทศไทยเท่านั้น แต่ยังเป็นบรรทัดฐานของสิทธิเสรีภาพสื่ออินเทอร์เน็ตในระดับสากลอีกด้วย เพราะคดีนี้สะท้อนถึงตัวชี้วัดเรื่องภาระของตัวกลางกับผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตภายใต้ พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ และทิศทางของเสรีภาพอินเทอร์เน็ตและสิทธิพลเมืองเน็ตในประเทศไทยอันส่งผลผลกระทบต่อทิศทางของประเทศต่างๆในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วยเช่นกัน

เนื่องจากการสืบพยานในคดีสำคัญดังกล่าวนี้จะเริ่มต้นขึ้นในวันศุกร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554เครือข่ายพลเมืองเน็ตจะร่วมติดตามการพิจารณาคดีดังกล่าวเช่นเดียวกับองค์กรด้านสื่อมวลชนและองค์กรสิทธิมนุษยชนในระดับภูมิภาคและระดับสากล พร้อมทั้งการรายงานความคืบหน้าของการพิจารณาคดีอย่างต่อเนื่อง เพื่อเป็นกรณีศึกษาในเรื่องดังกล่าวต่อไป

 
ทั้งนี้ ศาลอาญาจะนัดสืบพยาน คดีที่ นางสาวจีรนุช เปรมชัยพร ผู้อำนวยการหนังสือพิมพ์ออนไลน์ประชาไท เป็นจำเลยและสำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายคดีอาญา 8 สำนักงานอัยการสูงสุดกรณี เป็นโจทก์ฟ้อง ในคดีการเอาผิดกับตัวกลาง (Intermediary) ในข้อหาตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ พ.ศ. 2550มาตรา 15 ในฐานะผู้ดูแลเว็บบอร์ดได้จงใจสนับสนุนหรือยินยอมให้มีการดำเนินการนำข้อความเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ ซึ่งอยู่ในความควบคุมของ อันเป็นข้อมูลมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับความมั่นคงแห่งชาติ

โดยมีรายละเอียดดังนี้

 

วันนัดสืบพยาน

สืบพยานโจทก์

ในวันที่ 4, 8, 9, 10 กุมภาพันธ์   พ.ศ. 2554

ช่วงเวลา  9.00- 12.30  และ 13.30 – 16.00

 

สืบพยานจำเลย

ในวันที่ 11, 15, 16, 17

กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

ช่วงเวลา  9.00- 12.30

และ 13.30 – 16.00

ที่ ศาลอาญา รัชดา

 

 

ภูมิหลัง คดีกองปราบ

จีรนุช เปรมชัยพร ผู้อำนวยการและผู้ดูแลเว็บบอร์ดของหนังสือพิมพ์ออนไลน์ประชาไท http://www.prachatai.com/webboard ซึ่งถูกกองปราบปรามจับกุมดำเนินคดีเมื่อวันที่ 6มีนาคม พ.ศ2552 ด้วยข้อกล่าวหาตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ.2550 มาตรา 15 เนื่องเพราะไม่ได้ลบข้อความในเว็บบอร์ด ที่เข้าข่ายขัดต่อกฎหมายดังกล่าว ภายในเกณฑ์เวลาที่เจ้าหน้าที่ตำรวจตั้งไว้ ในขณะที่จีรนุชได้ปฏิเสธข้อกล่าวหาและยืนยันเจตนาบริสุทธิ์ เนื่องจากได้ลบข้อความดังกล่าวออกทันทีที่ได้รับแจ้ง และได้ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติตามกฎหมายตลอดมา

 

One Response to “Free press on trial in Thailand-Thai Netizen”


  1. […] This post was mentioned on Twitter by Robert Guerra and FACT, Anggara. Anggara said: RT @uradn: go go @jiew! | RT @netfreedom '@facthai: Free press on trial in #Thailand Thai Netizen http://bit.ly/e6qjBA' […]


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: