[UPDATE: Some FACT readers have made us aware of a misunderstanding regarding attending Jiew’s trial in Bangkok. No one is required to seek permission in advance to attend an open trial. It would create grave political problems were the court to attempt to bar local or int’l observers from such a crucial determination of freedom of expression in Thailand. Thailand is, after all, a democracy. We urge EVERYONE to attend for as many days as possible to support Jiew.]
Free Speech On Trial In Thailand
Thai Netizen Network: August 24, 2011
http://thainetizen.org/node/2667
When Thai government ordered a police raid on independent news portal Prachatai and the arrest of citizen journalist and director Chiranuch (Jiew) Premchaiporn on March 6, 2009, it didn’t just shoot itself in the foot. It planted a landmine and then stepped on it, blowing off one of the Thai elephant’s front legs!
Prachatai was founded in 2004 by respected scholar, social activist, freedom of expression advocate and former Thai senator, 2005 Magsaysay Awardee Jon Ungpakorn. From conception to inception to evolution, Prachatai became the singular voice in reporting news no other Thai media would touch and remains so.
All other Thai media, both traditional and online, practice relentless self-censorship even when not directly blocked by government censors and often simply don’t cover any sensitive issues regarding corruption, the military, the monarchy, or the Southern Muslim insurgency for independence.
Prachatai, on the other hand, not only reports those issues but gave readers web fora to discuss them as well as allowing public comments to its news articles.
We were told in court Chiranuch was arrested not for comments she made on Prachatai but for not being sufficiently prompt in removing 10 comments Thai government allege are lèse majesté. Chiranuch was charged on March 31, 2010 using the military coup government’s Computer Crimes Act.
Each count carries a five-year maximum penalty with which Thai courts have proven very heavy-handed. Although Chiranuch was charged with ten counts for a potential 50-year sentence if convicted, as the charges are all under the same law, she faces only 20 years.
When the Democrat Party chose Abhisit Vejjajiva as its prime minister, one of his first meetings with Thai citizen activists was with representatives of Thai Netizen Network, Campaign for Popular Media Reform and Prachatai. The then PM stated that the computer law would never be used to curtail free speech.
The Prime Minister lied.
At a later meeting at the Foreign Correspondents Club of Thailand, when asked about the Prachatai case, the PM said he thought the case had been dropped and mentioned Chiranuch’s arrest was the greatest regret of his administration.
Not only was the past PM a liar but one who always seems to have his lies caught out, a bad liar.
The Democrats, of course, ran Thailand for eight months, from April 10 to December 22, 2010, under martial law which means Thai military was really running the show. During this period, Thai military agencies were not only in charge of effecting censorship—Prachatai’s website was blocked for much of this period as was FACT’s—but in deciding which criminal prosecutions to pursue.
Thai military, with the collusion of the Democrat administration, made the choice to try to expand the definition of reckless lèse majesté laws by effecting third-party intermediary liability which resulted in Chiranuch’s arrest and trial.
Thai government has sought to expand citizen liability even further with the arrest of American citizen Joe Gordon merely for allegedly hyperlinking to three translated portions of a book officially banned in Thailand but which has a place on nearly every Thai home bookshelf, Paul Handley’s The King Never Smiles.
Prior to Chiranuch’s arrest, ICT ministry officials would call her occasionally to question possibly illegal comments. MICT’s chief censor stated in court Chiranuch was always polite and cooperative and often removed offending material.
This time ministry bureaucrats didn’t call Chiranuch about the ten comments. This is strong evidence they planned her arrest and to shut down Prachatai.
In court in February, we heard that none of the comments to the Prachatai webboard directly referenced the monarchy but used coded phrases which it was alleged anyone would understand. In fact to repeat such coded language is in itself lèse majesté!
Excuse me, but I didn’t find those references obvious at all, at least until they were discussed in open court and the prosecution explained their possible meanings.
Although an optimistic attitude prevailed among a courtroom festival of supporters, one wonders why this trial is taking place at all.
Lèse majesté prosecutions do nothing to protect Thailand’s monarchy. Instead they only support the status quo of a wealthy Bangkok elite who serve a Thai military agenda desperate to demonstrate their Royal loyalty to each other.
Chiranuch Premchaiporn’s career is nothing short of dedicated service and commitment as a journalist. Her arrest is Thailand’s shame.
Thailand doesn’t need more martyrs. In fact, we are desperate for nonviolent heroes like Chiranuch.
In February, both the defense and the prosecution intended to call 14 witnesses each. The time allotted, two weeks, was not sufficient so Chiranuch’s trial was postponed until September 1. The fact is, all charges against Chiranuch are spurious and must be dropped.
Chiranuch’s case was closely followed by international freedom of expression NGOs, many of which sent observers, the US Embassy, the United Nations and even British Parliament.
No one has forgotten Chiranuch. Her case has caused international outrage and the tsunami of public opinion is just getting started. We forfeit any right to call ourselves a democracy if the Crown convicts Chiranuch.
One of the first campaign promises of the Puea Thai Party was the release of all political prisoners. If the new government is honest about this, they must drop all pending charges under the Computer Crimes Act and lèse majesté laws. There are now nearly 500 citizens under such legal charges and at least five campaigns against these laws.
If reason does not prevail in Thailand, we have no hope for freedom in our future.
Chiranuch’s trial resumes September 1, 2, 6, 7, 8, 9, 20, 21 (prosecution witnesses) and October 11, 12, 13, 14 (defence witnesses) at Bangkok’s Criminal Court (San Aya), on Ratchadapisek Road, near Lat Phrao MTR station.
WE THE PEOPLE DEMAND THAI GOVT DROP ALL CHARGES AGAINST CHIRANUCH PREMCHAIPORN.
WE LOVE JIEW AND WE LOVE PRACHATAI!!
CJ Hinke
Thai court will resume the witness hearings against Ms. Chiranuch Premchaiporn, charged with lèse majesté under the Computer Crimes Act. Chiranuch (Jiew) is a media rights advocate and Executive Director of Prachatai, an independent, online news agency.
We are pleased to pass an invitation to you and your organization to participate in Ms. Chiranuch Trial Observation starting 1 September 2011.
If you are interested and planning to observe Chiranuch’s trial, please find the information below.
1.Chiranuch’s trial will take place on 1, 2, 6, 7, 8, 9, 20, 21 September (prosecution witnesses) and 11, 12, 13, 14 October (defence witnesses).
2. Based on the discussion with Chiranuch’s legal team, it is recommended that organisations send official letters to Mr. Boon Tapondol, the Director-General of Criminal Court Judges requesting permission to observe Chiranuch’s trial on any or all of the dates above. The letter, if in English, should be accompanied by a copy of a Thai translation. The letter should be addressed to:
Boon Tapondol
Director-General
Criminal Court Building
Rachadapisek Road
Jompon District, Chatuchak Sub-district,
Bangkok 10900
(in Thai: นายบูรณ์ ฐาปนดุลย์ อธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญา อาคารศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก แขงวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพฯ 10900).
To call or fax in Thailand: Tel. 02-541-2284-90, Fax 02-541-2142 and 02-541-2141
To call or fax from outside Thailand: Tel. +66-2-541-2284 to 2290,
Fax +66-2-541-2142 and +66-2-541-2141
The letter should address that given that the issue of Internet and the Computer Crimes Act have been an issue of concern among the international community. The letter should not address directly that you are concerned over lack of impartiality in the Thai court as this could forbid you from participating in the trial observation, as the court is extremely sensitive to perceived criticism.
3. The letter requesting trial observation should be sent as soon as possible. Chiranuch’s legal team has raised concerns that without the demands by international legal groups, embassies, and international NGOs, the judges might decide to make Chiranuch’s trial a closed, secret trial. Closed trials are quite frequent in Thailand and are made on the decision of the judges, especially on grounds the case is related to national security.
4. You are strongly requested to provide your own simultaneous interpreter, but if you are unable to, please contact Kheetanat Wannaboworn (084 899 0905, or kwannaboworn@gmail.com) (by 30 August 2011) and we would try to provide volunteer interpreters for you.
For the map of the Criminal Court; please find http://bit.ly/fwUhz9.
Details of the legal cases against Chiranuch are here:
Legal Cases Against Chiranuch Premchaiporn
Trial Update: February – August 2011
Summary
Thai: เมื่อเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นถูกไต่สวน:
ข้อหาต่อจีรนุช เปรมชัยพร เป็นความน่าอัปยศของไทย
http://thainetizen.org/node/2668
English: Free Speech On Trial In Thailand:
Trial Of Chiranuch Premchaiporn Is Thailand’s Shame
http://thainetizen.org/node/2667
Chiranuch’s First Case:
Status of Bangkok Case: Court Trial.
After the witnesses had been named in May 2010, the witness hearings of the trial finally began from the public prosecutor side on http://advocacy.globalvoicesonline.org/2011/02/05/thai-webmaster-facing-50-years-for-lese-majeste-postings/ 4 February 2011.
Five of fourteen witnesses were heard, three from the Ministry of Information and Technology, one from the Royal thai Police and one from a private law firm.
As it became obvvious not enough days had been allocated to this important trial, the judges announced that the hearings would resume in September and October.
The new schedule for witness hearings will be on 1, 2, 6, 7, 8, 9, 20, 21 September 2011 for the rest of witnesses for the the prosecution and 11, 12, 13, 14 October 2011 for witnesses for the defence.
Chiranuch’s Second Case: Pending to process case to a public prosecutor.
At present, the police in Khon Kaen finished the case investigation and awaiting the decision made by the Police Ad Hoc Committee on Lèse Majesté whether to proceed with charges against Chiranuch.
On March 25, 2011, six months from the arrest as the police could no longer detain Chiranuch if they did not forward the case to the public prosecutor. Therefore the police requested the court to order an extension of Chiranuch’s detention.
This police request was denied which means Chiranuch will not need to report at the Khon Kaen police station every 12 days for 84 days. Khon Kaen is 450 miles from Bangkok where Chiranuch lives. According to this dismissal, Chiranuch has already been returned the collateral for her release.
General Update:
On 28 February 2011, the Special Rapporteur for Human Rights, Margaret Sekkaggya, presented a report summary of cases conveyed to various governments and the government replies received to the UN Human Rights Council. It should be well noted that Thailand serves as current chair of the HRC.
The Special Rapporteur for Human Rights in coordination with the Special Rapporteur on the Promotion and Protection of the Right to Freedom of Opinion and Expression had sent a letter of allegation concerning numerous arrests and charges against Chiranuch to the Thai government on October 1, 2010.
The Thai government, as a result, had replied with unusually prompt responces on October 6, 2010 and again on February 17, 2011 to reaffirm the court procedure for her trial to the international community.
In March, international human rights organizations Amnesty International, Freedom House, Human Rights Watch and International Federation of Human Rights in collaboration with Thailand’s Union for Civil Liberty submitted the Civil Society Universal Periodic Review (UPR) to the UN Working Group. In the section relevant to freedom of expression, each organisation either explicitly mentioned Chiranuch’s two trials.
For the 12th session of the UPRof the HRC, Thailand will be the state considered under review on 5 October this year.
เมื่อเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นถูกไต่สวน:
ข้อหาต่อจีรนุช เปรมชัยพร เป็นความน่าอัปยศของไทย
เครือข่ายพลเมืองเน็ต: สิงหาคม 24, 2554
http://thainetizen.org/node/2668
วันที่ 6 มีนาคม 2552 รัฐบาลไทยได้กระทำสิ่งที่ผิดพลาดอย่างมหันต์ เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจได้บุกจับกุม จีรนุช (จิ๋ว) เปรมชัยพร ผู้อำนวยการเว็บไซต์ข่าวอิสระประชาไท รัฐบาลไทย การกระทำเช่นนี้เปรียบเหมือนการเหยียบกับระเบิดที่ตัวเองเป็นผู้ฝังไว้เอง
ประชาไทก่อตั้งขึ้นในปี 2547 โดย จอน อึ๊งภากรณ์ นักกิจกรรมทางสังคมและอดีตสมาชิกวุฒิสภา ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซในปี 2548 จากวันนั้นจนวันนี้ ประชาไทได้พิสูจน์ตนเองแล้วว่า เป็นเสียงเดียวของสื่อไทยที่กล้าแตะเรื่องที่สื่อทั่วไปไม่กล้า
สื่อไทยส่วนใหญ่นั้นล้วนแล้วแต่เซ็นเซอร์ตัวเองอย่างไม่หยุดหย่อน แม้ว่าจะไม่มีคำสั่งเซ็นเซอร์จากรัฐก็ตาม สื่อเหล่านี้มักเลือกที่จะไม่แตะประเด็นสถาบันกษัตริย์ สถาบันทหาร ปัญหาการแบ่งแยกดินแดงในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และปัญหาคอรัปชั่น
ในทางกลับกัน ประชาไทไม่เพียงแต่รายงานประเด็นปัญหาเหล่านี้อย่างแข็งขัน แต่ยังเปิดพื้นที่ให้ผู้อ่านมาถกเถียงแลกเปลี่ยนความคิดเห็นต่อข่าวและเรื่องราวเหล่านี้อีกด้วย
เราได้ทราบระหว่างการไต่สวนในศาลว่า จีรนุชไม่ได้ถูกจับเพราะความคิดเห็นที่ถูกโพสในเว็บไซต์ประชาไท แต่เป็นเพราะว่า เธอได้ลบความเห็น 10 ความเห็นซึ่งรัฐบาลไทยกล่าวหาว่าเป็นข้อความที่หมิ่นพระบรมเดชานุภาพไม่เร็วพอ อัยการสั่งฟ้องจีรนุชเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2553 โดยเป็นข้อหาภายใต้ พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ซึ่งได้ถูกร่างและบัญญัติเป็นกฎหมายในสมัยรัฐบาลที่ถูกแต่งตั้งโดยคณะรัฐประหาร 2549
แต่ละข้อหานั้นมีโทษจำคุกสูงสุดถึงห้าปี ซึ่งถือเป็นโทษจำคุกที่หนักมากสำหรับประเทศไทย แม้ว่าจีรนุชจะถูกตั้งข้อหาถึง 10 กระทงซึ่งทำให้รวมโทษสูงสุงได้ถึง 50 ปี แต่เนื่องจากข้อหาทั้งหมดอยู่ในมาตราเดียวกัน เพดานโทษจึงลดเหลือ 20 ปี
ไม่นานหลังจาก อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จากพรรคประชาธิปัตย์ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี ตัวแทนจากเครือข่ายพลเมืองเน็ต คณะกรรมการรณงรงค์เพื่อการปฏิรูปสื่อ (คปส.) และประชาไท ได้เข้าพบอภิสิทธิ์ ในเดือน มีนาคม 2553 ซึ่งอภิสิทธิ์ได้กล่าวว่า พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ นั้นไม่ควรถูกใช้ในการจำกัดเสรีภาพในการแสดงออก
หากแต่นายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ กำลังโกหกคำโต
ต่อมาในงานสัมนาซึ่งจัดโดยสมาคมผู้สื่อข่าวต่างประเทศแห่งประเทศไทย อภิสิทธิ์ถูกถามถึงกรณีการจับกุมผู้อำนวยการประชาไท อภิสิทธิ์ตอบว่า เขาเข้าใจว่า คดีถูกถอนฟ้องไปแล้ว และกล่าวว่า การจับกุมจีรนุชนั้นเป็นสิ่งที่เขารู้สึกเศร้าใจที่สุดภายใต้การบริหารงานของเขา
อดีตนายกอภสิทธิ์ไม่เพียงแต่เป็นคนช่างโกหก แต่ยังเป็นนักโกหกที่ไม่ได้เรื่องอีกด้วย เพราะคำโกหกของเขาถูกจับได้บ่อยครั้ง
ระหว่างที่พรรคประชาธิปัตย์เป็นผู้นำรัฐบาลอยู่นั้น ช่วงเดือนเมษายนถึงเดือนธันวาคม 2553 ได้ประกาศบังคับใช้พ.ร.ก.ฉุกเฉิน และให้อำนาจกับกองทัพอย่างมหาศาลในการเซนเซอร์ข้อมูลข่าวสาร ซึ่งนำมาสู่การบล็อกเว็บไซต์ประชาไทและเว็บไซต์ FACT นอกจากนี้กองทัพยังมีอำนาจในการตัดสินใจในการตั้งข้อหาคดีอาญากับประชาชนอีกด้วย
กองทัพไทย ด้วยความร่วมมือกับรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ ได้ทำการขยายขอบเขตผลกระทบของกฎหมายหมิ่นพระบรมเดาชานุภาพ โดยทำให้มันมีผลกระทบต่อบุคคลที่สาม อย่างการที่ให้ผู้ให้บริการทางอินเตอร์เน็ตต้องมารับโทษอันสืบเนื่องมาจากความผิดฐานหมิ่นพระบรมเดชานุภาพด้วย เป็นผลให้จีรนุชถูกจับและต้องคดีในที่สุด
รัฐบาลไทยได้พยายามที่จะขยายขอบเขตการรับผิดของการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพให้กว้างออกไปอีก ดังจะเห็นได้จากอีกกรณีหนึ่ง ที่ โจ กอร์ดอน: Joe Gordon พลเมืองอเมริกัน ผู้ซึ่งเพียงแค่โพสลิงค์ไปยังคำแปลของหนังสือต้องห้ามชื่อ เดอะคิงเนเวอร์สไมล์: The King Never Smiles ซึ่งเขียนโดย พอล แฮนด์เลย์: Paul Handley
ก่อนที่จีรนุชจะถูกจับนั้น เจ้าหน้าที่กระทรวงไอซีทีได้ติดต่อเธอมาเสมอๆ เพื่อขอความร่วมมือให้เธอลบความเห็นที่อาจผิดกฎหมาย ซึ่งหัวหน้าหน่วยงานที่มาหน้าที่ดูแลการบล็อกและเซ็นเซอร์อินเตอร์เน็ตของกระทรวงไอซีทีนั้นก็ได้ให้การในศาลว่า จีรนุชได้ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ในการลบข้อความที่อาจหมิ่นเหม่ที่จะผิดกฎหมายด้วยดีเสมอมา
แต่ทว่า เจ้าหน้าที่กระทรวงไอซีทีไม่ได้ติดต่อจีรนุชเพื่อขอความร่วมมือให้ลบความเห็นที่นำมาสู่ปัญหาแก่เธอแต่อย่างใด นี่เป็นหลักฐานที่สำคัญที่อาจทำให้เชื่อได้ว่า นี่เป็นแผนเพื่อที่จะนำไปสู่การปิดประชาไท
ในการสืบพยานเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา เราได้รับทราบว่า ไม่มีข้อความใดเลยที่เป็นการกล่าวถึงสถาบันกษัตริย์โดยตรง หากแต่เป็นการใช้โค้ดเนม ซึ่งอัยการอ้างว่า โค้ดเนมเหล่านี้เป็นคำที่ใครๆ ก็รู้ความหมายกันดี การจะผลิตซ้ำคำโค้ดเหล่านี้ก็จะเป็นกระทำความผิดข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพด้วย
แต่ขอโทษจริงๆ เถอะ ผมไม่เห็นว่า โค้ดเนมเหล่านี้มันจะชัดเจนตรงไหนว่ากล่าวถึงใครและอย่างไร อย่างน้อยก็จนเมื่อมีการถกเถียงกันอย่างเปิดเผยในศาลและอัยการได้อธิบายถึงความหมายที่เป็นไปได้ของโค้ดเนมเหล่านี้
ถึงแม้ว่าพวกเราจะมีกำลังใจดี เพราะมีผู้สนับสนุนจีรนุชมาสังเกตการณ์การพิจารณาคดีจำนวนมาก แต่เราก็ยังอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามว่า ทำไมการพิจารณาคดีนี้ถึงได้เกิดขึ้นตั้งแต่แรก
กฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพไม่ได้มีประโยชน์อันใดต่อสถาบันกษัตริย์ไทยเลย หากแต่เป็นประโยชน์ต่อการธำรงไว้ซึ่งผลประโยชน์ของกลุ่มชนชั้นนำเดิมผู้ซึ่งรับใช้ประโยชน์และวาระของกองทัพ
ในฐานะสื่อมวลชน จีรนุชได้ทำงานอย่างทุ่มเทและเสียสละเพื่อสังคมไทย การจับกุมและดำเนินคดีกับเธอจึงเป็นสิ่งที่น่าละอายของประเทศไทย
ประเทศไทยมีฮีโร่ผู้สละเลือดเนื้อและชีวิตมามากพอแล้ว ฮีโร่ที่ยึดในหลักสันติวิธีอย่างจีรนุชต่างหาก คือสิ่งที่เราโหยหา
ในการสืบพยานเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปีที่แล้ว ทั้งฝ่ายโจทก์และจำเลยวางแผนว่า จะสืบพยานฝ่ายละ 14 ปาก หากแต่ปรากฎว่า การสืบพยานโจทก์ใช้เวลานานกว่าที่คาด การสืบพยานคดีจำเลยจึงต้องเลื่อนออกไปต้นเดือนกันยายน 2554 ความจริงก็คือ ข้อกล่าวหาต่อจีรนุชทั้งหมดนั้นดูมีเลศนัยและคดีนี้ไม่ควรมีอยู่ตั้งแต่แรก
คดีของจีรนุชถูกจับตามองจากองค์กรนานาชาติจำนวนมาก ทั้งนักกิจกรรมด้านเสรีภาพในการแสดงออก สถานทูตอเมริกา สหประชาชาติ และแม้แต่รัฐสภาอังกฤษ องค์กรนานาชาติหลากหลายองค์กรได้ส่งผู้แทนเข้าร่วมสังเกตการณ์การพิจารณาคดี
จะไม่มีใครลืมจีรนุช คดีของเธอ ได้ก่อให้เกิดกระแสต่อต้านจากนานาชาติ และคลื่นสึนามิความคิดเห็นก็เพิ่งจะเริ่มต้น เราขอระงับที่จะเรียกประเทศของเราว่าเป็นประชาธิปไตย ถ้าหากจีรนุชถูกตัดสินว่าผิด
หนึ่งในนโยบายที่พรรคเพื่อไทยได้หาเสียงไว้คือ การปล่อยตัวนักโทษการเมือง ถ้าหากรัฐบาลใหม่จริงใจในเรื่องนี้จริงๆ แล้วละก็ รัฐบาลใหม่ก็ควรจะถอนฟ้องคดีภายใต้พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และกฎหมายหมิ่นพรบบรมเดชานุภาพทั้งหมด ในขณะนี้มีพลเมืองไทยเกือบ 500 คนที่ถูกตั้งข้อหาภายใต้กฎหมายสองฉบับนี้ และก็มีโครงการรณรงค์ต่อต้านกฎหมายดังกล่าวอยู่อย่างน้อยห้าโครงการ
ถ้าหากเหตุผลไม่สามารถมีชัยได้ในประเทศไทย เราก็คงไม่มีหวังที่จะมีอิสระในอนาคต
การสืบพยานคดีของจีรนุชจะเริ่มอีกครั้งในวันที่ 1 กันยายน ที่ศาลอาญา รัชดา (รถไฟฟ้าใต้ดิน MRT ลาดพร้าว)
เราขอเรียกร้องให้ผู้อ่านใช้เวลาอย่างน้อยเช้าวันหนึ่งหรือบ่ายวันหนึ่ง ไปให้กำลังใจจีรนุชที่ศาล เพื่อยืนยันสิทธิในการสื่อสารอย่างเสรีของเรา
เรารักจีรนุช และเรารักประชาไท
C.J. Hinke
เครือข่ายเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์ประเทศไทย (FACT)
แปลและเรียบเรียง: ทวีพร คุ้มเมธา เครือข่ายพลเมืองเน็ต
ต้นฉบับภาษาอังกฤษ: Free Speech On Trial In Thailand: Trial Of Chiranuch Premchaiporn Is Thailand’s Shame. By CJ Hinke
August 24
Yesterday’s “full new WikiLeaks 55,000+ new cable release” – blocked in Thailand. #MICT #censorship cc @wikileaks @zenjournalist
Yesterday, in the lead-up to the cable release, MICT “accidentally” blocked Twitter. Coincidence, much? #netfreedom
[FACT comments: The comment thread at New Mandala has generated far more passion than the ICTS!]
http://asiapacific.anu.edu.au/newmandala/2011/08/18/no-passion-at-icts11/
The Thai Studies conferences are academic gatherings of international Thai Scholars held every three years. The 10th was held at Thammasat University in 2008.
This year’s Conference, sponsored by Mahidol University and attended by 700+ academics from dozens of countries, for this reviewer, saw the ethereal world of Thai studies to be a cold and airless realm.
The 89 sessions convened 342 panels presenting research into Thai history, ethnography, linguistics, sociology, anthropology, architecture and numerous other academic disciplines. However, the Conference seemed to this reviewer to be much like a gathering of collectors of antique music boxes or paperweights constantly examining their minutiae rather than creating new ones.
Thai scholars have chosen Thailand as their career path. I cannot imagine anyone choosing such a career without passion for Thailand. Yet this Conference was nearly bloodless.
Numerous int’l Thai scholars boycotted the Conference, perhaps most notably the Australian contingent at New Mandala. This was done partly in protest against Thai govt’s draconian prosecutions of academic freedom and free expression and a very real possibility that Thai govt might arrest them while here for reportage or opinions expressed abroad.
The result was a conference devoid of controversy. There was precious little conviviality and (heavens!) certainly no conspiracy among participants. There were no heated discussions or solidarity. None of these scholars even appears to drink wine, or at least invited me!
Yes, of course, there were panels on Redshirts, Preah Vihear and even lèse majesté. While interesting, they lacked deep feeling or understanding.
We academics have chosen to be educators, I hope, because we think we can make a difference in the world. The lack of strong emotion here was most disappointing.
In contrast to the 2008 Thammasat conference where several panels on lèse majesté and the monarchy gathered the greatest attendance and were well attended by Thai police, there was scant discussion or interest in academic freedom and censorship this year.
Was the difference this year the Conference sponsors; is Mahidol more conservative academically than Thammasat? Or was there less energy at a hotel venue rather than a university? The sad truth was the high points to look forward to were the vegetarian lunches.
I commandeered a display table for FACT swag the first morning and made sure FACT stickers were available to all Conference attendees. FACT also had buttons and tee-shirts available by donation.
FACT’s table went largely unmanned as I attended presentations. However, only a handful of participants even talked to me about FACT or rampant Thai govt censorship.
Although there were a few FACT signers participating, not one new person signed FACT’s online petition and not one person signed our petition in support of Bradley Manning, accused WikiLeaks whistleblower.
We sold no buttons and the singular scholar who took a FACT tee-shirt never came back to pay for it. (You know who you are!)
The sole redeeming panel was the final one, Perspectives on the Current Crisis in Thailand”, chaired by SUNY academic Dr. Peter F. Bell. Panelists included Redshirt linguist Dr. Suda Rangkupan on social media and Red women, Thammasat University economist Dr. Pichit Likitkijsomboon on class struggle, and the Chulalongkorn University academic infamously accused of lèse majesté on the Thai military’s ‘lom chao’ conspiracy chart, historian Dr. Suthachai Yimprasert.
Finally, an academic had the courage to point out 33 lèse majesté cases in 2005 has grown to 476 in 2010. Ajarn Suthachai pointed out, “All 112 victims are innocent. Not some, all.”
Suthachai pointed out that Thai revolutionist Pridi Banomyong was the first modern victim of lèse majesté and that five innocent Royal servants were executed for the regicide of King Ananda. He had the courage to name them: Chit Singhaseni, Bhut Pathamasarin and Chaleo Pathumros.
The review above should not be viewed as any personal sour-grapes attitude on my part. These are merely observations as I saw things.
An ‘alternative’ Thai studies conference took place this month in Melbourne. I think it would be a great loss to divide the int’l Thai academic community into those of us who are social activists and those who are not. Perhaps there is some uncomfortable truth that such conferences in English make us all cultural imperialists. In any case, the 12th ICTS will take place in Sydney.
Thailand is such a wonderful place. But at least these particular Thai scholars seem to have lost the wonder that brought us here.
We’re sure these fine academics have opinions and feelings. They must speak up if Thailand, the place we love and honour, is to evolve into democracy.
CJ Hinke
Freedom Against Censorship Thailand (FACT)
