FACT ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ – รับสมัครอาสาสมัครเปี่ยมแรงดลใจ
กลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทย (FACT) เป็นเครือข่ายนักกิจกรรมที่รณรงค์ต่อต้านการเซ็นเซอร์ในประเทศไทยตั้งแต่ 15 พฤศจิกายน 2549
จุดยืนของเราคือไม่ยอมรับการเซ็นเซอร์ทุกรูปแบบ และเราจะไม่ประนีประนอมใดๆ ทั้งสิ้น คำว่าไม่ของเราคือไม่!
FACT เป็นกลุ่มเดียวที่รวบรวมประเด็นเกี่ยวกับการเซ็นเซอร์จากทั่วทุกมุมโลก เรารายงานและนำเสนอข้อคิดเห็นเกี่ยวกับประเด็นการเซ็นเซอร์ในทุกประเทศ จากมุมมองของประเทศไทย และแน่นอน รายงานประเด็นการเซ็นเซอร์ในประเทศไทยที่มีมากมายด้วย
เราไม่มีวาระทางการเมือง เราเชื่อว่าทุกคนมีสิทธิที่จะแสดงออก เราเชื่อว่าสาธารณชนที่ได้รับข้อมูลครบถ้วนสมบูรณ์จำเป็นจะต้องเข้าถึงข้อมูลทั้งหมดก่อนที่จะตัดสินใจสำหรับประเทศของเราอย่างรับผิดชอบได้ เราต่อต้านเพียงการเซ็นเซอร์ทุกรูปแบบ
FACT เป็นองค์กรต่อต้านที่มุ่งพิทักษ์สิทธิมนุษยชน ประเด็นเกี่ยวกับการเซ็นเซอร์บางประเด็นที่เราโพสและเสนอข้อคิดเห็นเป็นเรื่องของการปิดกั้นเสรีภาพทางวิชาการ การแบนหนังสือ โทษประหารและโทษจำคุก การเซ็นเซอร์ผ่านกฎหมายลิขสิทธิ์ กฎหมายคอมพิวเตอร์ การแชร์ไฟล์ ยาเสพติดผิดกฎหมายและสงครามต่อต้านยาเสพติด การเซ็นเซอร์ภาพยนตร์และศิลปกรรม กฎหมายเสรีภาพข้อมูล อาหารดัดแปลงพันธุกรรม การเซ็นเซอร์เกมและของเล่น การเซ็นเซอร์ประเด็นเกย์และเพศสภาพ กฎอัยการศึกและความมั่นคงภายใน การเซ็นเซอร์ดนตรี ปัตตานีและองค์กรที่ถูกแบน การลุแก่อำนาจของตำรวจ เนื้อหาลามกอนาจาร เซ็กซ์และโสเภณี การเหยียดผิว ชนกลุ่มน้อยและผู้อพยพ การเซ็นเซอร์วิทยุ ศาสนา การเซ็นเซอร์การฆ่าตัวตายและการทำแท้ง สังคมสอดส่องทุกฝีก้าว การเซ็นเซอร์โทรทัศน์ สงครามและอาวุธ
FACT ต้องการอาสาสมัครที่ลงนามหรือยินดีลงนามในแถลงการณ์ของเราที่ต่อต้านการเซ็นเซอร์ทุกรูปแบบ – http://facthai.wordpress.com/sign
เนื่องจากเรารายงานประเด็นการเซ็นเซอร์ต่างประเทศเป็นภาษาอังกฤษ เราจึงต้องเพิ่มจำนวนโพสที่เป็นภาษาไทย
FACT ต้องการอาสาสมัครที่อ่านข่าวภาษาไทยเป็นประจำ ไม่ว่าจะอ่านสื่อกระแสหลัก สื่อทางเลือกหรือออนไลน์ ผู้ยินดีอุทิศเวลาให้กับการโพสและเขียนข้อคิดเห็นลงบนเว็บไซต์ของ FACT เป็นภาษาไทย
นอกจากนี้ การรายงานข่าวและการแถลงข่าวเพื่อเผยแพร่ของ FACT ส่วนใหญ่ก็เป็นภาษาอังกฤษ เราต้องการอาสาสมัครที่สามารถแปลงานของเราจากอังกฤษเป็นไทย และแปลประเด็นประเทศไทยจากไทยเป็นอังกฤษเป็นครั้งคราว สำหรับผู้อ่านชาวต่างชาติของเรา
ปัจจุบัน FACT มีผู้อ่านกว่า 600,000 คน คุณจะไม่มาร่วมกับเราหรือ?
FACT needs your help – a call for motivated volunteers
Freedom Against Censorship Thailand (FACT) is a network of activists campaigning against censorship since November 15, 2006.
We stand for NO censorship, NO compromise! Read that again: NO means NO!
FACT is the only international news aggregator of censorship issues worldwide. We report and comment on censorship issues in every country from a Thai perspective and, of course, report on the many Thai censorship issues.
We have no political agenda. We believe that everyone has a right to be heard. we believe a fully-informed public must have access to all information in order to make responsible decisions for our country. Our only issue is censorship in its many forms.
FACT is a radical resistance organisation dedicated to human rights. Some of the censorship issues we have posted and commented upon are academic censorship; book censorship; capital punishment and prisons; censorship by copyright, and file-sharing; cybercrime law; data retention and deep packet inspection; defamation and libel; illegal drugs and drug wars; film and fine art censorship; freedom of information law; genetically-modified foods; game and toy censorship; gay and gender censorship; globalisation and free trade; jihadi censorship; lese majeste law; martial law and internal security; music censorship; Patani and banned organisations; police impunity; pornography, sex and prostitution; racism, minorities and refugees; radio censorship; religion; suicide and abortion censorship; the surveillance society; TV censorship; war and weapons.
FACT needs volunteers who have signed or are willing to sign FACT’s petition against all censorship: http://facthai.wordpress.com/sign
Because international censorship issues are reported in English, we need to expand our Thai language postings.
FACT needs volunteers who regularly read a wide variety of Thai news, mainstream, alternative and Web-based, who will post and comment to FACTsite in Thai.
Most of the original reporting and press releases FACT creates are in English. FACT need volunteers who can translate our output from English to Thai and occasionally translate Thai issues from Thai to English for our international readership.
FACT has reached more than 600,000 readers. Won’t you join us?
FACT เข้าถึงผู้ใช้เน็ต 600,000 คน
15-12-09
FACT เข้าถึงผู้ใช้เน็ต 600,000 คน
กลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทย (FACT) เข้าถึงผู้ใช้เน็ตกว่าครึ่งล้านคนตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน 2549 – วันที่เราส่งคำร้องเรียนต่อคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติแทนผู้ลงนาม 27 คน
ตัวเลขนี้หมายความว่าเนื้อหาบนเว็บไซต์ของ FACT เกี่ยวกับประเด็นการเซ็นเซอร์ในประเทศไทยและทั่วโลก ทั้งในภาษาไทยและภาษาอังกฤษ มีผู้เข้าถึงกว่า 600,000 ครั้ง เว็บไซต์ของ FACT มีผู้อ่านเฉลี่ยราว 2,000 คนต่อวัน และมากกว่านั้นสองเท่าระหว่างที่มีความไม่แน่นอนทางการเมืองสูงมาก
ข้อเรียกร้องของ FACT ที่ต่อต้านการเซ็นเซอร์มีผู้ร่วมลงนามกว่า 1,000 คน ผู้อ่านมากกว่า 2,000 คนได้แสดงความคิดเห็นต่อบทความเกือบ 4,000 ชิ้นของเรา แน่นอน บางครั้งผู้อ่านก็ชี้ให้เห็นข้อผิดพลาดให้เราแก้ไขหรือชี้แจงอย่างทันท่วงที
เว็บไซต์ของ FACT เป็นเว็บไซต์เพียงแห่งเดียวที่รายงานเฉพาะข่าวเกี่ยวกับการเซ็นเซอร์และการเคลื่อนไหวต่อต้านการเซ็นเซอร์ เรายึดมั่นในสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐาน คือสิทธิและเสรีภาพในการแสดงออกและเข้าถึงข้อมูล อย่างจริงจังและทุ่มเทให้ทุกคนแสดงออกได้
สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเราคือ ในช่วงเวลาเกือบสามปีที่ผ่านมา เราได้กลั่นกรอง เนื้อหาที่ผู้ใช้เน็ตเข้ามาโพสเพียง สี่ครั้ง เท่านั้น ซึ่งล้วนแต่เป็นเนื้อหาที่เรารู้สึกว่าดูหมิ่นเหยียดหยามหรือหมิ่นประมาท และทุกครั้งที่ทำเช่นนั้น เราก็เขียนอธิบายเหตุผลของการแก้ไขหรือตัดทอนข้อความอย่างชัดเจน แตกต่างจากที่กระทรวงไอซีทีทำ!
FACT ไม่มีหน้าที่ที่จะโพสเนื้อหามหาศาลที่ถูกปิดกั้นในประเทศไทย งานของเราอยู่ที่การทำให้ผู้อ่านตระหนักถึงเนื้อหาที่ถูกปิดกั้น ตลอดจนที่อยู่และเครื่องมือที่จะทำให้ทุกคนเข้าถึงเนื้อหาเหล่านั้นได้ FACT ปกป้องสิทธิในการแสดงออกของคุณโดยที่มีความเสี่ยงเป็นการส่วนตัว
เราได้เผยแพร่รายชื่อเว็บไซต์ที่ถูกปิดกั้น ทั้งของไทยและต่างประเทศ จำนวนหลายสิบรายการ ซึ่งล้วนแต่เป็นข้อมูลลับ รวมทั้งคำสั่งต่างๆ ของกองทัพ รัฐบาล และศาล ที่สร้างความชอบธรรมตามกฎหมายให้กับการปิดกั้น เราได้ทำให้คนสามารถดาวน์โหลดหนังสือหลายสิบเล่มที่ถูกแบนในประเทศไทย และมีแผนที่จะสแกนและเผยแพร่เนื้อหาที่ถูกแบนมากกว่า 1,200 รายการ
FACT ได้เผยแพร่แผ่นซีดีชื่อ “Beat the Censors – Unblock ICT!” ที่เต็มไปด้วยเครื่องมือหลบเลี่ยงการปิดกั้น ให้กับผู้ใช้เน็ตกว่า 20,000 คน เราสนับสนุนและทำงานร่วมกับองค์กรภาคประชาชนที่เกี่ยวกับสิทธิในการแสดงออกกว่า 250 องค์กรในไทยและต่างชาติ ผู้ใช้เน็ตและสื่อมวลชนกว่า 7,500 รายได้ลงนามในเมลลิสต์ของเรา
อย่างไรก็ตาม FACT เองไม่มีเสียง เราเป็นเครือข่ายของนักเคลื่อนไหว ไม่ใช่นักธุรกิจที่อยากทำดี เว็บไซต์ FACT เป็นเวทีเดียวที่เรามี นอกเหนือจากวงเสวนา กลุ่มสนทนา บทสัมภาษณ์ในสื่อ (และม็อบบางม็อบ)
ข้าราชการและนักการเมืองหลายคนสงสัยเจตนาอันบริสุทธิ์ของเรา และแม้แต่แหล่งข้อมูลของเราก็ไว้ใจไม่ได้ อย่างไรก็ตาม รายชื่อเว็บที่ถูกปิดกั้นที่เรานำมาเผยแพร่นั้นได้รับการยืนยันจากเจ้าหน้าที่รัฐบาล และรายชื่อเว็บต่างชาติของเราก็ถูกต่อต้านอย่างต่อเนื่องจากรัฐบาลหลายประเทศ นั่นแสดงให้เห็นว่ากลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทยทำงานได้
การประกาศ พ.ร.ก. ฉุกเฉินของรัฐบาลไทยทำให้เว็บไซต์ของกลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทย (FACT) ถูกปิดกั้นอย่างถูกกฎหมาย โดยคำสั่งของสำนักงานตำรวจแห่งชาติและกระทรวงไอซีทีเมื่อวันที่ 23 เมษายน 2552 ในที่สุด FACT ก็ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลอย่างเป็นทางการ! การต่อสู้ของเราให้รัฐเลิกปิดกั้นเว็บไซต์ FACT ทำให้เราได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากต่อการทำความเข้าใจว่าการเซ็นเซอร์อินเทอร์เน็ตในไทยนั้นทำกันอย่างไร
กลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทย (FACT) ไม่เคยได้รับเงินจากองค์กรใดๆ ทั้งสิ้น เราเป็นกลุ่มอาสาสมัครที่ได้รับการสนับสนุนจากนักเคลื่อนไหวที่อยากหยุดการเซ็นเซอร์อย่างจริงจัง
ถ้าคุณยังไม่ได้ลงนามในข้อเรียกร้องของ FACT ที่ต่อต้านการเซ็นเซอร์ทุกรูปแบบ บัดนี้ก็ถึงเวลาที่คุณจะทุ่มเทอย่างน้อยที่สุดให้กับการสร้างสังคมที่ตั้งอยู่บนเสรีภาพ แน่นอน คุณควรจะชี้ให้เพื่อนร่วมงาน เพื่อนฝูง และครอบครัวของคุณรู้ว่าเรามีข้อเรียกร้องดังกล่าว และสนับสนุนให้พวกเขาร่วมลงนามด้วย
ชาวไทยในอนาคตและผู้ใช้เน็ตทั่วโลกจะขอบคุณคุณที่มีความกล้าหาญพอที่จะขีดเส้น ลุกขึ้นยืน และประกาศว่า “พอกันที!”
ปกติเราไม่ชอบเล่นเกมตัวเลข เราไม่สนใจว่าใครจะมีอายุมากอายุน้อย เราไม่สนใจด้วยซ้ำไปว่ามีเว็บไซต์กี่เว็บที่ถูกปิดกั้น หรือมีหนังสือหรือภาพยนตร์กี่เรื่องที่ถูกเซ็นเซอร์
สิ่งที่ FACT สนใจคือ การมีประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมอย่างแท้จริงสำหรับพลเมืองที่มีข้อมูลครบถ้วนสมบูรณ์ ไม่เอาการเซ็นเซอร์! ไม่ประนีประนอม!
FACT reaches 600,000 netizens
15-12-09
FACT reaches 600,000 netizens
Freedom Against Censorship Thailand (FACT) has reached over half a million readers since November 15, 2006 when we filed our petition with Thailand’s National Human Rights Commission on behalf of 27 signers.
That means FACTsite postings of censorship issues in Thai and English from Thailand and around the world have been accessed 600,000 times. FACTsite typically sees 2,000 readers a day, and more than double that during times of political uncertainty.
FACT’s petition now has over 1,000 signers. More than 2,000 FACT readers have taken their time to comment on our nearly 4,000 posted articles. Of course, we have had inaccuracies pointed out by readers several (and only several) times, with our immediate correction or clarification.
FACTsite is the only website anywhere reporting solely on censorship news and anti-censorship activism. We take the basic human rights of freedom of expression and freedom of information seriously and seek to give everyone a voice.
Most important to us, in nearly three years, FACT has only moderated, not deleted, not censored, precisely four postings which we felt were insulting or defamatory. And we have always stated any elisions, redactions, abridgements we’ve made along with our reasons so so doing. Unlike MICT!
It is not FACT’s job to repost the enormous amount of information censored in Thailand. FACT’s work is to make readers aware of censored content and directions to it, as well as providing the circumvention tools to get you there. FACT defends your free speech at great personal risk.
We have leaked a dozens of Thai and foreign censorship blocklists along with military, government and court orders to legitimise them. We have made scores of books banned in Thailand available for free download and have plans to scan and release more than 1,200 banned titles.
FACT has distributed our CD-ROM of circumvention tools, “Beat the Censors – Unblock ICT!” to more than 20,000 Internet users. We act in support and cooperation with more than 250 Thai and international freedom of expression civil society sister organisations. More than 7,500 netizens and news media have signed up to FACT’s mailing list.
However, FACT does not have a voice. We are a network of activists not corporate do-gooders. FACTsite is our only platform, along with panels, seminars, discussion groups, media interviews (and a few mobs).
Our good intentions have been questioned by government bureaucrats and politicians and even our sources of information have been cast into doubt. However, all our leaked Thai government blocklists have been ultimately acknowledged by Thai government officials and our foreign blocklists have continued to meet stubborn resistance by many governments. Freedom Against Censorship Thailand (FACT) works.
On the basis of Thai government’s emergency decree, Freedom Against Censorship Thailand (FACT) was blocked on orders of the Royal Thai Police and the Ministry of Information and Communications Technology (MICT) on April 23, 2009. FACT is finally getting some government recognition! And our fight to unblock FACTsite proved very informative in understanding the way Internet censorship is practiced here.
Freedom Against Censorship Thailand (FACT) has never received grant monies from any source. We are a completely volunteer group supported by FACTivists who really care about stopping censorship.
If you have not yet signed FACT’s petition against all censorship, now is the time to make this minimum commitment to a society built on a foundation of freedom. Of course, you should let your colleagues, friends and family know about FACT’s petition and encourage them to sign, too.
Future Thais and world netizens will thank you for having the small courage to draw a line and stand up to say, “Enough!”
We don’t usually play the numbers game. We don’t care how old one is, or how young. We don’t even care about how many websites are blocked or how many books or films are censored.
What FACT cares about is true participatory democracy for fully-informed citizens. No censorship, no compromise!
[FACT comments: All Google does is talk, talk, talk to spin their corporate ‘do no evil’ image to a gullible and lazy public. FACT has approached them on many ’net censorship issues to barely a reply. What did we get? Geolocational blocking for YouTube in complicity with MICT!]
“New studies find censorship rising”
Dorothy Chou, Google policy analyst
Google Public Policy Blog: December 14, 2009
http://googlepublicpolicy.blogspot.com/2009/12/new-studies-find-censorship-rising.html
Last week, Dr. Ron Deibert, Director of the Citizen Lab at the University of Toronto, came to the Googleplex in Mountain View to give a presentation on the Open Internet Initiative‘s recent studies on the policies and technologies that repressive governments are using to censor Internet content.
They found that Internet filtering is a growing phenomena around the world. The number of governments that censor has grown from 3 to 4 in 2002 to more than 30 countries today. And in efforts to restrict information for their citizens, governments focus more on targeting local language content rather than global content.
It’s interesting that many countries that are just starting to explore the possibilities of Internet connectivity already have sophisticated tools for blocking and filtering content. We are seeing cross-border replication, where some governments are adopting the practices of others who have cracked down on their citizens. Repressive regimes are finding ways to install more advanced tools against dissidents. As Berkman Center fellow Ethan Zuckerman has said, these governments are “baking in” tools to co-opt Web 2.0 features rather than play catch-up after criticism has been aired.
The lack of transparency and accountability in blocking and filtering is a concern to the ONI. Often governments, even democratic ones, choose to blacklist certain sites that they deem harmful without an easy way for others to see what was blocked, so citizens never know if what’s blocked is actually harmful content. In the next few years, the ONI predicts that we will see more targeted surveillance and malware tactics like spamming to make monitoring and documenting government censorship more difficult.
Given the urgency of this issue, we’re hoping to bring online free expression to the forefront of policy discussions by hosting similar events at our DC office in the coming months. Stay tuned!
The Devil’s Discus on YouTube
15-12-09
The Devil’s Discus on YouTube
YouTube: December 6, 2009
A new video called “The Perfect 82nd Birthday Gift for King Bhumibol: The Devil’s Discus” has been posted to YouTube:
http://www.youtube.com/watch?v=-QiCRbh4QEw
It is, of course, blocked by MICT—they’re so predictable!— but FACT readers will know how to get to it anyway.
FACT did not create this video, however, it features some of the postings seen here.
New Facebook group: We’re sick of the Ministry of Culture
Kong Rithdee
Bangkok Post: December 9, 2009
http://www.bangkokpost.com/blogs/index.php/2009/12/09/ministry-of-non-culture?blog=69
We’re Sick of the Ministry of Culture in Thailand: http://www.facebook.com/pages/Were-sick-of-Ministry-of-Culture-in-Thailand/194137772053?ref=search&sid=764275576.1945369995..1
Don’t come after me, I’m in Dubai (seriously), and I have no idea who founded a new Facebook group, which is attracting robust clicks: It’s prominently titled ”We’re sick of the Ministry of Culture.”
Except a few well-coiffed ladies, who isn’t? Our Ministry of (non)Culture is incredibly creative in cooking up unnecessary scandals due solely to their Jurassic outlook, authoritarian leanings and the staunch refusal to live in the real world. The straw that breaks a camel’s back (please permit the metaphor, I’m drifting on an Emirati desert) is the latest incident that took place this week: Two web posters, one of them my source, were threatened with a lawsuit by one of the Culture Ministry’s well-known watchdogs (she’s human, by the way) after they posted critical messages on the popular Pantip web forum disparaging the antediluvian policies of our inglorious ministry. The messages, for instance, discussed the regressive tendency of the ministry as well as its dogged refusal to encourage cultural diversity by sticking to the narrow-minded definition of what Thai culture is. My source cited a name in his comments: Ladda Tangsupachai, the watchdog chief who has a low opinion on modern art, love songs, non-Thai fashion, and so on.
Their comments, though anonymous, weren’t one of those childish rants that the majority of web posters have become infamous for; instead they are thoughtful, fierce and backed with evidence and public pronouncements of the aforementioned ministry’s official. And here’s the kick: my source posted those comments AFTER the ministry, in the same web forum, publicly INVITED Internet users to comment on the performance of the ministry.
Then there’s a twist. It turned out that another web poster who was threatened with a lawsuit actually works for the ministry, in the cultural surveillance department lorded over by Ladda herself, and he was the one who initiated the discussion on the performace of the ministry with the aim of gathering ideas from the public to present to his superior. The guy’s name is Sampan Ruksa, and this week he was apparently forced to post, on the same web forum and signed with his real name, his public apology to the ministry and to his supervisor, after allegedly being threatened with police presence.
Isn’t this the feudal mindset at its most arrogant? Aren’t those men and women working at the ministry, every ministry, “civil servants”? Servants. No wonder a number of people have quickly clicked to ”Become a Fan” of the new Facebook forum. And it’d be phenomenally stupid of the watchdogs to assume that only idle teenagers are Facebook users, and thus their views are dispensible. The more the conservative wing of the ministry — which is the dominant wing – continues to display their pathetic inability to understand what’s going on outside their self-constructed cocoon of “morality” and “values”, the more they’re feeding the bonfire of frustration and radicalism. The more rabidly they want to censor, the more they’ll drive people to hatch underground vendetta — and the power of technology will be on their side.
Poor ministry. They still don’t get it that the most important culture is the culture of constructive criticism and free expression.
Don’t come after me, I’m in Dubai.
[FACT comments: Our PM obviously got an A in Newspeak 101 at Oxford! We seem to only get govts puffed-up with their own power, intent on keeping it. Better enforcement? Sheesh!]
LESE MAJESTE AND COMPUTER CRIME
PM wants end to abuse of laws
Abhisit defends ISA use during rallies
Bangkok Post: December 15, 2009
http://www.bangkokpost.com/news/local/29260/pm-wants-end-to-abuse-of-laws
Better enforcement of the lese majeste and computer crime laws is needed to prevent their use to settle scores with political and business rivals, Prime Minister Abhisit Vejjajiva says.
Mr Abhisit yesterday promised his government would never misuse its power to get at its opponents.
A number of lese majeste charges have been filed against politically active individuals in recent years as the country has been deeply split because of social divisions and political conflicts.
The computer crime act has also been used to back charges against people who have posted political comments on websites on legally sensitive issues.
The lese majeste law has been widely abused. It is among the laws frequently used by political groups as a political tool, Mr Abhisit said.
“Many people widely use this law to back their charges against their opponents, which is an abuse of the spirit of the law,” he said.
As a result, the government has set up a panel to scrutinise the enforcement of this law so it would apply in both letter and spirit, he said.
With the computer crime act, Mr Abhisit said there were problems with its enforcement.
The government has been cautious about it and reviewing things in an effort to bring more balance to its enforcement.
It was part of a speech he made yesterday while attending a Human Rights Fair on Chaeng Watthana Road to mark Human Rights Day last Thursday.
He insisted his government would not use any laws as a tool to get rid of its political rivals. But he said we cannot do without laws as they must be enforced to ensure peace and order in the country.
The prime minister said there were too many politically charged conflicts in the country today, prompting certain groups to exercise their rights beyond the boundary stated in the constitution.
In the year since his government came to power, he said he has made it clear that different political opinions are something that is natural in a democratic society.
People who view things differently from people in power, or the government, have the right to voice their opinion under the constitution.
The government would not violate their rights to express their political views in public, Mr Abhisit said.
Some have criticised the government for invoking the Internal Security Act to handle political rallies, he said.
The reason the government invokes the special act is to protect the rights of the majority. It was also because the government learned a lesson from the April riots that stemmed from the anti-government United Front for Democracy against Dictatorship’s rally, which spun out of control despite repeated assurances from the rally leaders that they would not allow that to happen.
The riots were no longer a political group’s expression of political opinions. Their leaders had announced clearly their intention to obstruct the government’s activities, to cause chaos and to harm certain people, he said.
The protesters had not merely exercised their rights but violated the rights of other people. As a result, the government was forced to invoke the executive decree in emergency situations.
Fortunately, no one has been killed during the security operations, he said.
Prachatai, Free Speech, and the Military Budget
Bangkok Pundit: December 10, 2009
http://asiancorrespondent.com/bangkok-pundit-blog/prachatai,-free-speech,-and-the-mil.htm
| At the “Thailand in transition: a historic challenge and what’s next?” event on December 8 (Bangkok Governor Sukhumbhand’s speech blogged about here), former Senator and founder of Prachatai (and current Board member of the government-funded channel ThaiPBS) Jon Ungpakorn spoke and introduced the speakers. Nirmal Ghosh of the Straits Times has blogged on what Jon said. Key excerpt:
It was former Senator Jon Ungpakorn, who founded Prachatai, who put the issue in a nutshell, speaking of the ‘stifling of the media’ under democratically elected and military governments alike. ‘The media does not discuss many of the bad things that take place in strong institutions in Thailand,’ he said. The military budget, for instance, is never questioned. ‘Since the coup of 2006, Prachatai has been subjected to a lot of persecution by the police and establishment. Unfortunately the laws in Thailand and the way they are interpreted make it difficult for freedom of speech.’ Prachatai’s director Jiranuch Premchaiporn, he noted, is under prosecution for alleged violation of the Computer Crimes Act – passed by an unelected military-appointed government. Ms Jiranuch was in the audience [BP: See BP’s post on the arrest on Chiranuch here). ‘Prachatai will always be controversial,’ he said. ‘If it stops being controversial, it’s not worth the bandwidth it takes up.’ BP: The last sentence relates to the role of Prachatai, as an alternative media source. As blogged about just before the September 19, 2006 coup: Prachatai provides an “independent, alternative” news source and was setup by senator Jon Ungphakorn (source). Prachatai is run by a “mixed board of NGO and media representatives” and is (has been?) funded by the Open Society Institute and other organisations. It certainly has a left wing perspective on events, but is not simply an anti-Thaksin website. I find the best articles on Prachatai are its interviews with academics – unlike certain media outlets it publishes the full interview and you don’t get the selective quotes pushing the newspaper’s agenda. Two good interviews are this interview with Dr Pichit Likitkijsomboon – see this Bookish post for a good explanation – and this recent interview with Dr Srisompob Jitpiromsri. As Jon noted in his speech, Prachatai gained popularity after the 2006 coup where it was one of the few sources of information critical of the coup and then the coup-installed Surayud government. Criticism started to follow about 6 months after the coup in other segments of the media, but many segments of the media ignored what the military as up to in 2007 as BP blogged about at the time: Prachatai were one of the first Thai media sites to contain a statement against the coup. They then carried one of the few critical articles on Surayud (critical in the sense that it was not “fawning” like most articles on Surayud). They also were on top of the CNS propaganda campaign (sorry CNS public information awareness campaign) from the beginning. Some media outlets have just ignored the story. Prachatai has almost exclusively been a Thai language news site, but now they are translating some of their opinion pieces and articles into English. BP: Jon makes an important point about the lack of investigation into the military budget. In the year and a half after the coup, the military budget went up from 86 Billion Baht to 143 Billion Baht and has continued to increase since then. You also had 2006 coup leader admit to a 1 Billion Baht slash fund for “food and drinks” as a reward for those who staged the coup. The Thai media are so pathetic that they devote almost no resources to looking into this or raising the questions even when others raise valid questions that there is more than a possibility of corruption – see here and here. The media are happier to go after other corruption scandals with a vengeance, but don’t dare/want to go after the military. Talking of the military and free speech, the military is directly involved in spreading rumours and then suppressing speech. |
Visiting Da Torpedo-Prachatai
15-12-09
[FACT comments: One doesn’t have to be wearing any shirt to show compassion for others. FACT urgently hopes that someone will apply for a Royal pardon for Darunee if she herself cannot.]
Da Torpedo revisited
Prachatai: December 11, 2009
http://www.prachatai.com/english/node/1537
On 2 Dec, the Social Move group of activists visited Daranee Charnchoengsilpakul at Khlong Prem Prison. They found her still active in discussing political issues, despite the fact that inmates are supposed to be kept away from politics through the prison’s various means of censorship. She was very happy to have received letters from sympathizers in many countries.
While life inside was as unpleasant as usual, one piece of good news was that her long suffering from a molar abscess had finally received attention from the prison, and she will undergo an operation early next year. The group of activists reported their visit on Prachatai and the Same Sky webboard.
Inmates are allowed to meet visitors for 15 minutes once a day on weekdays. When the activists met Daranee, they introduced themselves as they had never met before. The writer of the report said that she initially wanted to identify herself as ‘a world friend’ of Daranee’s in the prison form she had to fill in for the visit, but she decided to write just ‘friend’ so as to avoid offending the prison officials.
Once the writer had introduced herself as a master’s degree student in political science, Daranee instantly started talk about current political issues, including the performance of the incumbent Democrat-led government, and economic problems. Daranee was apparently happy to talk about these issues. She did not seem disheartened or fearful about the country’s political situation, despite the fact that it was the reason for her detention.
The writer told her that ‘a certain academic from afar’ and other friends had sent their regards. She said ‘thank you’ for them all.
Daranee told the activists that the prison was crowded, and this affected the inmates psychologically as it was easy to get annoyed and irritated with each other’, resulting in quarrels. She said there should be other ways to deal with convicts such as probation, because incarceration would only have a bad effect on inmates.
According to Daranee, female convicts do not have much to do each day as a result of prison policy. She wanted the activists to campaign for female convicts to have more activities such as cooking, gardening or growing vegetables, as these would help the inmates to enjoy their time and improve their self-esteem. She wondered why male convicts at Khlong Prem were allowed to do these things, while they were not.
Daranee told the activists that she will have an operation for her molar abscess early next year, but she was not sure where it would take place. She smilingly said that her long suffering finally got the attention from negligent officials, thanks to Princess Bajrakitiyabha’s Enhancing Lives of Female Inmates (ELFI) initiative, with prompting from an Asian human rights organization [probably the Asian Human Rights Commission (AHRC) - Prachatai] and the EU. She went on to complain about poor health care inside the prison, and told the activists to help campaign for improvement.
Daranee said that inmates were prevented from getting political news. At specific times, they were allowed to see selected television programmes copied onto DVDs by the prison; these were Thai and Korean soap operas.
In the library, inmates had only old issues of women’s magazines, the latest issue being 2007.
Daranee was happy to report that she had received letters from Vietnam, the US, Australia, the Netherlands, etc. She felt grateful, and wished for more letters.
She told the activists to write about her in various websites, and make the headline ‘Better shoot me’, because she would rather die than stay in prison.
The activists told her that she was a symbol of injustice in Thailand, and was getting more and more attention…
The light then went off. 15 minutes were over.
Source:
